fuitakos@gmail.com

Έρχεται το 10 το… καλό

2012-01-31T03:53:00.000-08:00

Μην χάσετε το FUIT Φεβρουαρίου. Το ΔΕΚΑ ΤΟ… ΚΑΛΟ με θέματα που θα συζητηθούν…

Έρχεται το FUIT Φεβρουαρίου με πολλά και ενδιαφέροντα θέματα.

Στο 10ο τεύχος, στο δέκα το… καλό ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ LOCOMONDO. Διαβάστε τι μας είπαν για τα Γρεβενά, το ταξίδι στη Τζαμαϊκα και για τα μελλοντικά τους σχέδια.

Οδοιπορικό στο Βελβεντό. Ένα ταξίδι με προορισμό την… ΕΛΠΙΔΑ!!!

Τα δύο μουσικά πρόσωπα του Γιώργου Καραγιάννη και η συνάντηση του Γιώργου Γιαννούλα με τον Τζον Τάραμας

Μια γιορτή μια συνταγή. ΚΑΘΑΡΑ ΔΕΥΤΕΡΑ με νηστίσιμες προτάσεις για το σαρακοστιανό τραπέζι.

ΟΔΟΣ ΦΑΣΣΑ… Ένα οδωνυμικό που θα συζητηθεί

ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΧΩΡΙΣ ΑΝΑΚΑΤΩΣΑΡΙΑ…
Ένα κείμενο αφιερωμένο στα παιδιά του δρόμου και των δρώμενων!!!

ΕΠΙΣΗΣ…
Όλα όσα θα πρέπει να ξέρετε για τον Άγιο Βαλεντίνο και τη μεγάλη κόντρα FIFA 2012 εναντίον PRO EVOLUTION 2012

ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ…
ΟΛΕΣ ΟΙ ΜΟΝΙΜΕΣ ΣΤΗΛΕΣ ΠΟΥ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΑΓΑΠΗΣΑΤΕ ΚΑΙ ΔΥΟ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΑ ΔΙΣΕΛΙΔΑ

Αυτά και πολλά άλλα στο fuit Φεβρουαρίου.
10ο τεύχος ΤΟ ΔΕΚΑ ΤΟ… ΚΑΛΟ

Σε λίγες μέρες κοντά σας σε όλα τα στέκια της πόλης. ΔΩΡΕΑΝ όπως πάντα και ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ…

FUIT… Το απόλυτο περιοδικό της πόλης… Το ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΒΗΜΑ ΠΟΛΙΤΩΝ

ΔΥΝΑΜΗ ΜΑΣ Η… ΣΥΝΔΡΟΜΗ ΣΑΣ

2012-01-13T08:28:00.001-08:00

Θέλετε να έχετε στην πόρτα σας το fuit κάθε 1η του μήνα;
Θέλετε να ΣΤΗΡΙΞΕΤΕ την προσπάθεια που κάνουμε για να κρατήσουμε ζωντανό το περιοδικό που τόσο αγαπήσατε;
ΓΡΑΦΤΕΙΤΕ ΤΩΡΑ… ΣΥΝΔΡΟΜΗΤΕΣ και ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΜΑΣ να συνεχίσουμε να κυκλοφορούμε… ΕΛΕΥΘΕΡΑ.

ΕΤΗΣΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΗ
50 ευρώ (συμπεριλαμβανομένων των εξόδων μεταφοράς)
ΕΞΑΜΗΝΗ ΣΥΝΔΡΟΜΗ
30 ευρώ (συμπεριλαμβανομένων των εξόδων μεταφοράς)

Επικοινωνήσετε μαζί μας στα τηλέφωνα: 24620-23332 & 6937012345 και ηλεκτρονικά στο fuitplus@gmail.com

ΚΕΡΔΙΣΤΕ 3 SKATEBOARD

2011-10-27T05:14:00.000-07:00

Σ’ αρέσει το skate; Γουστάρεις τα graffiti;
Το fuit σου ΧΑΡΙΖΕΙ 3 ΜΟΝΑΔΙΚΑ ζωγραφισμένα skate από γνωστούς καλλιτέχνες της έκθεσης Skateboard Art Crimes.
ΑΠΑΝΤΗΣΤΕ στις τρεις παρακάτω ερωτήσεις
ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΤΕ τα στοιχεία σας στη σχετική φόρμα
ΠΑΡΤΕ μέρος στην κλήρωση
ΚΕΡΔΙΣΤΕ 3 μοναδικά ζωγραφισμένα skate

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ
1. Πως λέγεται η πρώτη έκθεση με skateboard στην Ελλάδα;
a) Skateboard vs art
b) Skateboard art crimes
c) Skateboard and crimes

2. Πότε έγινε η πρώτη έκθεση με skateboard σανίδες στη χώρα μας;
a) 1821
b) 1995
c) 2005

3. Σε ποια πόλη έγινε η πρώτη έκθεση με skateboard σανίδες στην Ελλάδα;
a) Θεσσαλονίκη
b) Καλαμάτα
c) Αθήνα

ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΤΑ 3 ΜΟΝΑΔΙΚΑ ΖΩΓΡΑΦΙΣΜΕΝΑ SKATE BROKEN illustrator artist του Θανάση Πασχαλίδη
LOTUS tattoo artist του Παντελή Δεσποινούδη
SAMURAI tattoo artist του Παύλου Σανοζίδη

http://www.fuitplus.gr/index.php?option=com_rsform&view=rsform&Itemid=365

Με το fuit στην ΑΥΣΤΡΙΑ

2011-10-19T04:11:00.001-07:00

Το fuit πήγε... ΑΥΣΤΡΙΑ.
Η καλύτερη παρέα του ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ στην προετοιμασία του με την εθνική ομάδα σκι στην Αυστρία.
Περισσότερα στο www.fuitplus.gr.
Βγάλτε και εσείς τη δική σας fuit φωτογραφία και στείλτε τη στο fuitplus@gmail.com

Η πιο φευγάτη fuit...φωτογραφία!

2011-10-13T05:44:00.001-07:00

Η πιο φευγάτη fuit...φωτογραφία!
Βγάλτε την πιο φευγάτη fuit... φωτογραφία και η καλύτερη του μήνα θα κερδίζει πλούσια δώρα. Στείλτε μας τις δικές σας φωτογραφίες με το fuit στο fuitplus@gmail.com και ΚΕΡΔΙΣΤΕ πλούσια δώρα.
Περισσότερες fuit φωτογραφίες στο:
http://www.fuitplus.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=355:-fuit&catid=1

STOP ΣΤΙΣ ΦΟΛΕΣ

2011-10-12T06:32:00.000-07:00

Για να μην ξεχνιόμαστε… STOP ΣΤΙΣ ΦΟΛΕΣ

Για όσους δεν… ενημερώθηκαν. Περισσότερα στο 7^ο τεύχος του fuit σελίδα 36.

Μπείτε στο www.fuitplus.gr και δηλώστε συμμετοχή στο ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΗΣ ΑΔΕΣΠΟΤΩΝ ΖΩΩΝ στέλνοντας ένα απλό email με το ονοματεπώνυμο σας στο fuitplus@gmail.com

ΓΚΑΛΟΠ: Ποιο θεωρείτε το ομορφότερο εξώφυλλο από τα 7 fuit που έχουν κυκλοφορήσει;

2011-10-06T06:20:00.000-07:00

ΓΚΑΛΟΠ: Ποιο θεωρείτε το ομορφότερο εξώφυλλο από τα 7 fuit που έχουν κυκλοφορήσει; http://trelaneme.blogspot.com/2011/10/7-fuit.html
Εμείς δυσκολευτήκαμε να ψηφίσουμε... ΕΣΕΙΣ;

Διαφημιστείτε έξυπνα και ποιοτικά στο fuit, το απόλυτο περιοδικό της πόλης

2011-09-29T07:46:00.000-07:00

Διαφημιστείτε έξυπνα και ποιοτικά

5.000 αντίτυπα σε ΓΡΕΒΕΝΑ και σε επιλεγμένα στέκια σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Γιάννενα και Δυτική Μακεδονία

Επικοινωνήστε μαζί μας για να σας προτείνουμε και να στήσουμε μαζί τη διαφήμιση και την προβολή της επιχείρησης σας στο απόλυτο περιοδικό της πόλης.

Υπεύθυνος έκδοσης

ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ

tel. 6937012345 / 6932734737 / 2462023332

Email. fuitplus@gmail.com & johnevagg@gmail.com

To περιοδικό fuit στη VENICE BEACH

2011-09-25T05:57:00.001-07:00

Μέχρι την ιστορική VENICE BEACH έφτασε η... χάρη του περιοδικού fuit. Στην παραλία του Los Angeles το fuit έκλεψε τις εντυπώσεις. Πάρτε μια γεύση. Μέχρι και οι κωμικοί του δρόμου ασχολήθηκαν με το περιοδικό. Απίθανο video στην ιστορική παραλία του Los Angeles VENICE BEACH.

ΦΟΛΑ ΣΤΟΥΣ… ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣ ΣΚΥΛΩΝ

2011-09-12T04:03:00.001-07:00

Έχτε σκεφτεί ποτέ πόσο μπορεί να στοιχίσει στο σκύλο σας μια βόλτα στην πόλη χωρίς να τον έχετε δεμένο; Έχετε σκεφτεί τι μπορεί να γίνει αν φύγει για πέντε λεπτά από την αυλή του σπιτιού σας χωρίς να το καταλάβετε; Ακούγεται ΤΡΑΓΙΚΟ, αλλά είναι αλήθεια. Απλώς δεν θα γυρίσει ποτέ. Απλά θα μείνετε χωρίς σκύλο. Κι όχι επειδή θα βρεθεί κάποιος να το κλέψει, αλλά επειδή σ’ αυτή την πόλη μεταξύ των υπολοίπων πολιτών ζουν και κακοί άνθρωποι, ζουν και κακόψυχοι άνθρωποι, ζουν και ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ ΣΚΥΛΩΝ. Διότι ένας άνθρωπος που κυκλοφορεί τα βράδια ή τα πρωινά ή δεν ξέρω τι ώρες κυκλοφορεί και πετάει κρέατα δηλητηριασμένα για να αφανίσει τα αδέσποτα της πόλης, δεν είναι καλά στα μυαλά του. Είναι για… ΔΕΣΙΜΟ, είναι απλά ένας ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ ΣΚΥΛΩΝ.

Η κατάσταση έχει ξεφύγει στα Γρεβενά και δύο νέα κρούσματα δηλητηρίασης σκύλων έκαναν την εμφάνιση στην πόλη μας. Και ίσως αυτοί οι ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ ΣΚΥΛΩΝ να καμαρώνουν για το κατόρθωμα τους, αλλά ειλικρινά κάποια στιγμή θα μας βρουν μπροστά τους. Και είμαστε πολλοί αυτοί που έχουμε αγανακτήσει, πολλοί αυτοί που δεν τους γλύφουμε και ακόμα περισσότεροι αυτοί που αγαπάμε τα αδέσποτα. Είτε είναι σκυλιά, είτε είναι γάτες, είτε είναι αρκούδες.

Γι’ αυτούς τώρα που τους ενοχλούν τα σκυλιά και γράφουν δημόσια πως πρέπει ο δήμος να κάνει κάτι για τα αδέσποτα και ότι ο κόσμος της πόλης ανησυχεί είναι ΥΠΟΛΟΓΟΙ. Συμβάλουν κι αυτοί στο… έγκλημα με τα αδέσποτα. Έχω στα χέρια μου δημοσίευμα που έχει τίτλο: «ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ… ΜΑΖΕΥΟΥΝ ΤΑ ΑΔΕΣΠΟΤΑ» και θα το βγάλω στη φόρα όταν θα έρθει η κατάλληλη στιγμή. Το κίνημα κατά της δηλητηρίασης σκύλων στην πόλη μας τώρα ξεκινάει και όλοι αυτοί θα μας βρουν απέναντι τους. Ειλικρινά σας μιλάω δεν μπορώ να έρθω στη θέση αυτών που έχασαν τα σκυλιά τους, αλλά αν πραγματικά μου συνέβαινε κάτι τέτοιο δεν ξέρω κι εγώ τι θα έκανα. Γι’ αυτό και καταλαβαίνω την οργή και την αγανάκτηση τους. Γι’ αυτό και τους στηρίζω και θα κάνω τα πάντα να βγουν στη φόρα τα πάντα. Θα ψάξω με όλες μου τις δυνάμεις να βρω ποιοι είναι αυτοί που σκορπάνε δηλητήριο στην πόλη. Ποιοι είναι αυτοί που δίνουν την εντολή να γίνει κάτι τέτοιο και φυσικά ποιοι είναι αυτοί πουν κάνουν τα στραβά μάτια και τους στηρίζουν. Είναι υπόλογοι, είναι όλοι συνένοχοι, είναι όλοι ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ.

Κλείνω λοιπόν το πρώτο κομμάτι από μια σειρά άρθρων που θα ακολουθήσουν με κάποια ερωτήματα;

ΕΡΩΤΗΣΗ 1^Η: Δημοσιεύματα όπως αυτό που ανίχνευσα στο διαδύκτιο κάνουν καλό στον αγώνα κατά της δηλητηρίασης σκύλων; Απλή ερώτηση;

ΕΡΩΤΗΣΗ 2^Η: Ο Δήμαρχος της πόλης μας γνωρίζει για τα κρούσματα δηλητηρίασης σκύλων στην πόλη μας; Κι αν ναι τι έχει να πει επί του θέματος;

ΕΡΩΤΗΣΗ 3^Η: Ο υπεύθυνος αντιδήμαρχος καθαρισμού της πόλης, οι υπόλοιποι αντιδήμαρχοι και όλα τα μέλη του δημοτικού συμβουλίου γνωρίζουν για τα κρούσματα δηλητηρίασης σκύλων; Κι αν ναι τι έχουν να πουν επί του θέματος;

ΕΡΩΤΗΣΗ 4^Η: Όλοι αυτοί που γράφουν αριστερά και δεξιά στα blog (σε καφενεία, τσιπουράδικα, γραφεία δημόσιων υπηρεσιών και όπου αλλού νομίζουν πως ασκούν δημοσιογραφία) ότι θα μας φάνε οι σκύλοι, πως νιώθουν μετά τα αλλεπάλληλα κρούσματα δηλητηρίασης σκύλων;

Περιμένω απαντήσεις. Το fuitplus.gr είναι ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΒΗΜΑ ΠΟΛΙΤΩΝ και ο καθένας μπορεί να εκφράσει την άποψη του επί του θέματος.

Κάποιοι πάντως θα χάσουν τον ύπνο τους μ’ αυτά που θα βγουν σύντομα στη φόρα. Να είστε σίγουροι γι’ αυτό. Ανοίγει ένα κεφάλαιο και θα κάνει πολύ καιρό να κλείσει. Μέχρι να πληρώσουν αυτοί που κρύβονται πίσω από τις ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ αδέσποτων ή αμέριμνων σκύλων.

Θα επανέλθω σύντομα…

ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΗΣ ΣΚΥΛΩΝ ΞΕΚΙΝΗΣΕ

Στείλτε επώνυμα email στο fuitplus@gmail.com για να δηλώσετε τη στήριξη και τη συμμετοχή σας σ’ αυτή την προσπάθεια που ξεκινάει το fuitplus.gr και οι αγανακτισμένοι (με τις φόλες) συμπολίτες μας.

Επιστροφή στις... επάλξεις του NOVASPORTS6

2011-09-09T10:14:00.000-07:00

Από την πρώτη μέρα που κυκλοφόρησε το fuit και βγήκε στον αέρα το fuitplus.gr αρκετοί φίλοι μου από το κανάλι, αλλά και όλα αυτά τα χρόνια στις εφημερίδες με ρώτησαν τι θα γίνει με το στοίχημα. Αν θα έχει στοίχημα στο site ή στο περιοδικό και η απάντηση μου ήταν αρνητική και αυτό θα συνεχίσει να ισχύει για το fuit και το fuitplus.gr.

Αυτό όμως δεν σημαίνει πως θα σταματήσουμε να τα λέμε και πάλι για το αγαπημένο μας χόμπι το πάμε… στοίχημα. Αντιθέτως από το Σάββατο 10-09-11 στις 10.00 το βράδυ ξεκινάμε και πάλι επιστρέφοντας στις επάλξεις του novasports6. Εκεί όπου τα λέγαμε και παλιότερα για περισσότερα από 4 χρόνια. Να που έφτασε λοιπόν η στιγμή να επιστρέψουμε και πάλι στο κορυφαίο κανάλι του στοιχήματος και να μιλάμε και πάλι σε καθημερινή βάση. Κάθε μέρα λοιπόν, αρχής γενομένης από αύριο Σάββατο στις 10 το βράδυ θα τα λέμε και πάλι παρέα με τον Παναγιώτη Διαλεκτάκο και τον Δημήτρη Ανδρικόπουλο, αλλά και πολλούς εξίσου αξιόλογους συναδέλφους στις προηγούμενες ώρες της ημέρας στην ίδια συχνότητα. Σας περιμένουμε και πάλι στην παρέα μας με στόχο να νικήσουμε τον κουβά. Καλή στοιχηματική χρονιά, ραντεβού και πάλι στο NOVASPORTS6. Καλά κέρδη σε όλους…

FUIT ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ

2011-09-07T04:43:00.001-07:00

ΔΩΡΕΑΝ σε διάφορα σημεία της πόλης.
Περισσότερα στο www.fuitplus.gr

Από την Παρασκευή 1η Απριλίου κυκλοφορεί... ΕΛΕΥΘΕΡΟ το ΔΕΥΤΕΡΟ... ΧΤΥΠΗΜΑ

2011-03-31T09:23:00.000-07:00

Έρχεται την Παρασκευή το fuit Απριλίου...

Με ανανεωμένο εξώφυλλο ΕΚΠΛΗΞΗ κυκλοφορεί 1η Απριλίου και δεν είναι... ΨΕΜΑ
Διαβάστε στο δεύτερο τεύχος...

ΑΦΙΕΡΩΜΑ Σ.Π.Ε
Δεύτερο χτύπημα
ΝΕΟΣ ΔΙΣΚΟΣ 23 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ
Μπήκαμε στο στούντιο και σας μεταφέρουμε όλα όσα ακούσαμε...

Δύο θέματα που θα συζητηθούν...

ΟΙ ΕΠΙΚΗΡΥΓΜΕΝΟΙ
&
ΦΑΚΕΛΟΣ GUANTANAMO

Επίσης...

ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ

Σανίδια, αρνάκι και μαγειρίτσα
πάμε για ΠΑΣΧΑ στη ΒΑΣΙΛΙΤΣΑ

ΜΙΑ ΓΙΟΡΤΗ ΜΙΑ ΣΥΝΤΑΓΗ
Μαγειρίτσα με... ΜΑΝΙΤΑΡΙΑ

Μουσική, κινηματογράφος, βιβλίο και φυσικά επώνυμες και ανώνυμες στήλες με...

ΠΛΑΝΗΤΗΣ... ΕΛΙΜΕΙΑ
"Ο Αξιωματικός" του Στέλιου Χατζηκυριακίδη από το Λονδίνο
«…burn down every joint in the USA…» του Γιώργου Ευαγγελόπουλου από το Χιούστον
"Greek Embassy" του Απόστολου Τολίκα από το Μπρέντφορντ

Και ακόμα

10 ΧΡΟΝΙΑ ΑΝΑΚΑΤΩΣΑΡΙΑ Τίποτα... σπουδαίο

ΟΔΩΝΥΜΙΚΑ

Η ΤΕΧΝΗ ΤΟΥ ΕΥ ΖΗΝ

9+1 ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΓΙΑ ΤΗ ΒΑΛΙΑ ΚΑΛΝΤΑ
ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΠΗΡΑΝ ΤΑ ΒΟΥΝΑ

Όλο το παρασκήνιο από την παρουσίαση του fuit και του fuitplus.gr στη μανιταροταβέρνα "ΑΥΛΑΙΣ" με πλούσιο φωτογραφικό ρεπορτάζ.

Όλα αυτά και πολλά άλλα ενδιαφέροντα θέματα, μαζί με τις μόνιμες στήλες που αγαπήσατε από το πρώτοι κιόλας τεύχος στο fuit Απριλίου.

Κυκλοφορεί 1η Απριλίου ΤΖΑΜΠΑ κι ας μπούμε ΦΥΛΑΚΗ

Από 1η Μαρτίου και κάθε μήνα ΔΩΡΕΑΝ

2011-02-25T16:56:00.000-08:00

ΕΡΧΕΤΑΙ....

2011-02-20T17:21:00.000-08:00

Καιρό είχαμε να τα πούμε αλλά έπεσε τρέξιμο για να προλάβουμε να είμαστε στον... αέρα. Από 1η Μαρτίου και κάθε μήνα έρχεται να ταράξει την καθημερινότητα μας. ΔΩΡΕΑΝ...
fuit & www.fuitplus.gr

fuitakos

Πραγματικά δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε...

2010-12-12T11:04:00.000-08:00

Ήμαστε μια γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας.

Έπρεπε να περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε.

Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την αναμονή...

Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί… Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους. Κάναμε ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε από το «σύνδρομο της τουριστικής θέσης». Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα, ντουλάπια και μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά.. Ανεβαίναμε στα ποδήλατα χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ, καβαλάγαμε μοτοσικλέτες χωρίς δίπλωμα. Οι κούνιες ήταν φτιαγμένα από μέταλλο και είχαν κοφτερές γωνίες.

Ακόμα και τα παιχνίδια μας ήταν βίαια. Περνάγαμε ώρες κατασκευάζοντας αυτοσχέδια αυτοκίνητα για να κάνουμε κόντρες κατρακυλώντας σε κάποια κατηφόρα και μόνο τότε ανακαλύπταμε ότι είχαμε ξεχάσει να βάλουμε φρένα. Παίζαμε «μακριά γαϊδούρα» και κανείς μας δεν έπαθε κήλη ή εξάρθρωση..

Βγαίναμε από το σπίτι τρέχοντας το πρωί, παίζαμε όλη τη μέρα και δεν γυρνούσαμε στο σπίτι παρά μόνο αφού είχαν ανάψει τα φώτα στους δρόμους. Κανείς δεν μπορούσε να μάς βρει. Τότε δεν υπήρχαν κινητά. Σπάγαμε τα κόκκαλα και τα δόντια μας και δεν υπήρχε κανένας νόμος για να τιμωρήσει τους «υπεύθυνους»

Ανοίγανε κεφάλια όταν παίζαμε πόλεμο με πέτρες και ξύλα και δεν έτρεχε τίποτα. Ήταν κάτι συνηθισμένο για παιδιά και όλα θεραπεύονταν με λίγο ιώδιο ή μερικά ράμματα.. Δεν υπήρχε κάποιος να κατηγορήσεις παρά μόνο ο εαυτός σου. Είχαμε καυγάδες και κάναμε καζούρα ο ένας στον άλλος και μάθαμε να το ξεπερνάμε.

Τρώγαμε γλυκά και πίναμε αναψυκτικά, αλλά δεν ήμασταν παχύσαρκοι. Ίσως κάποιος από εμάς να ήταν χοντρός και αυτό ήταν όλο. Μοιραζόμασταν μπουκάλια νερό ή αναψυκτικά ή οποιοδήποτε ποτό και κανένας μας δεν έπαθε τίποτα. Καμιά φορά κολλάγαμε ψείρες στο σχολείο και οι μητέρες μας το αντιμετώπιζαν πλένοντάς μας το κεφάλι με ζεστό ξύδι..

Δεν είχαμε Playstations, Nintendo 64, 99 τηλεοπτικά κανάλια, βιντεοταινίες με ήχο surround, υπολογιστές ή Ιnternet. Εμείς είχαμε φίλους.. Κανονίζαμε να βγούμε μαζί τους και βγαίναμε.. Καμιά φορά δεν κανονίζαμε τίποτα, απλά βγαίναμε στο δρόμο και εκεί συναντιόμασταν για να παίξουμε κυνηγητό, κρυφτό, αμπάριζα... μέχρι εκεί έφτανε η τεχνολογία. Περνούσαμε τη μέρα μας έξω, τρέχοντας και παίζοντας. Φτιάχναμε παιχνίδια μόνοι μας από ξύλα.. Χάσαμε χιλιάδες μπάλες ποδοσφαίρου. Πίναμε νερό κατευθείαν από τη βρύση, όχι εμφιαλωμένο, και κάποιοι έβαζαν τα χείλη τους πάνω στη βρύση. Κυνηγούσαμε σαύρες και πουλιά με αεροβόλα στην εξοχή, παρά το ότι ήμασταν ανήλικοι και δεν υπήρχαν ενήλικοι για να μας επιβλέπουν.

Πηγαίναμε με το ποδήλατο ή περπατώντας μέχρι τα σπίτια των φίλων και τους φωνάζαμε από την πόρτα. Φανταστείτε το! Χωρίς να ζητήσουμε άδεια από τους γονείς μας, ολομόναχοι εκεί έξω στο σκληρό αυτό κόσμο! Χωρίς κανέναν υπεύθυνο! Πώς τα καταφέραμε;

Στα σχολικά παιχνίδια συμμετείχαν όλοι και όσοι δεν έπαιρναν μέρος έπρεπε να συμβιβαστούν με την απογοήτευση. Κάποιοι δεν ήταν τόσο καλοί μαθητές όσο άλλοι και έπρεπε να μείνουν στην ίδια τάξη. Δεν υπήρχαν ειδικά τεστ για να περάσουν όλοι.. Τι φρίκη!

Κάναμε διακοπές τρεις μήνες τα καλοκαίρια και περνούσαμε ατέλειωτες ώρες στην παραλία χωρίς αντηλιακή κρέμα με δείκτη προστασίας 30 και χωρίς μαθήματα ιστιοπλοΐας, τένις ή γκολφ..

Φτιάχναμε όμως φανταστικά κάστρα στην άμμο και ψαρεύαμε με ένα αγκίστρι και μια πετονιά. Ρίχναμε τα κορίτσια κυνηγώντας τα, όχι πιάνοντας κουβέντα σε κάποιο chat room και γράφοντας ; ) : D : P

Είχαμε ελευθερία, αποτυχία, επιτυχία και υπευθυνότητα και μέσα από όλα αυτά μάθαμε και ωριμάσαμε.

Αν εσύ είσαι από τους «παλιούς»... συγχαρητήρια! Είχες την τύχη να μεγαλώσεις σαν παιδί...

fuitakos

"γιατί αν γλιτώσει το παιδί, υπάρχει ελπίδα..."

2010-12-06T05:28:00.001-08:00

Απλά ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ...

Κάποιες μέρες ΠΡΕΠΕΙ να είναι ΗΜΕΡΕΣ ΜΝΗΜΗΣ!

fuitakos

Follow your dreams...

2010-12-03T08:25:00.000-08:00

Ακολούθησε τα όνειρα σου και πες τους άλλους να πάνε να ΓΑΜΗΘΟΥΝ

fuitakos

ΔΕΝ ΞΑΝΑΓΙΝΕ...

2010-12-02T09:14:00.000-08:00

Είναι μεγάλη ΜΑΓΚΙΑ να είσαι ΑΡΗΣ

fuitakos

ΣΚΗΝΕΣ... ΦΡΙΚΗΣ ΚΑΙ... ΠΟΝΟΥ!!!

2010-11-29T10:43:00.000-08:00

http://www.boston.com/bigpicture/2010/11/rios_drug_war.html

Απλά συγκλονιστικές φωτογραφίες από την έφοδο στη Βραζιλία για την καταπολέμηση των ναρκωτικών!!!

fuitakos

ΜΠΟΥΤ-ΑΡΗΣ- για να γουστάρεις...

2010-11-15T05:50:00.000-08:00

Δεν έχω καμία... κάψα τρελή με τη Θεσσαλονίκη. Ούτε κατάγομαι από τη συγκεκριμένη πόλη ούτε έζησα ποτέ εκεί για μεγαλύτερο διάστημα από δέκα ημέρες. Γουστάρω απλώς να πηγαίνω. Για την ακρίβεια γούσταρα κάποτε, μέχρι που άλλαξαν όλα τα τελευταία χρόνια. Μόνο η μπουγάτσα παρέμεινε ίδια και λίγο αυτή η αύρα της πόλης. Κάτι "πίπες" του στυλ "η πιο ερωτική πόλη" και κάτι τέτοιες μαλακίες για τη "συμπρωτεύουσα" (αυτό κι αν είναι παγκόσμια πατέντα) με αφήνουν αδιάφορο. Αυτό που ξέρω είναι πως τα τελευταία χρόνια έχει σταματήσει να παράγει πολιτισμό... Όλα αυτά όμως μέχρι χθες. Από σήμερα αλλάζει σελίδα.
Μπουτάρης για να... γουστάρεις!!! Θέλω να πιστεύω πως θα δικαιώσει όλους εμάς που πιστεύουμε πως αυτός ο άνθρωπος θα κάνει και πάλι τη Θεσσαλονίκη μια πόλη με... αρχίδια. Κόντρα σε λαϊκιστές, γραφικούς και παπάδες, κόντρα σε άτομα χωρίς όνειρα και οράματα. Όπως παλιά που αυτή η πόλη ξεχύλιζε από πολιτισιμό!!!

Μια παράξενη πόλη που έλεγαν και οι "Τρύπες". Εξαιρετικά αφιερωμένο και επίκαιρο!!!

fuitakos

Κυριακή 21/11 οι baildsa band στην Αθήνα

2010-11-14T11:32:00.000-08:00

Τα «καρντάσια» από τα Γρεβενά κατεβαίνουν Αθήνα και πραγματικά τα σπάνε. Αξίζει να πάτε μια βόλτα από την «αυλαία» να τους δείτε. Αν είναι μαζί τους και ο fuitakos τότε θα περάσετε σίγουρα καλά. Αν λείπει απλώς θα διασκεδάσετε…

Βαλκανικοί ήχοι, τσιγγάνικες μελωδίες, punk αέρας σε μουσικές που δύσκολα κρατάς τα πόδια σου στο χώμα...

Θάνος Γκουντάνος: κιθάρα, φωνή
Γιάννης Γκουντάνος: κρουστά
Δημήτρης Τασούδης: κρουστά
Χρήστος Μπάρμπας: καβάλ, γκάιντα
Γιάννης Βαμβακάς: ακορντεόν, φωνή
Πάυλος Σπυρόπουλος: κοντραμπάσο
www.myspace.com/baildsaband
Τιμή εισιτηρίου 8 €

Μουσική σκηνή Αυλαία
Αγ. Όρους 15 (και Κωνσταντινουπόλεως 115) Βοτανικός
Στάση Μετρό Κεραμεικός
Τηλ. 2103474074
E-mail. info@avlea.gr

fuitakos

Μου λεν να πάω εγώ στο REHAB μα εγώ τους λέω ΝΟ.. ΝΟ... ΝΟ...

2010-11-13T02:25:00.000-08:00

Πόσες φορές έχετε ψάξει τυχαία στο γιουτούμπ και χωρίς να ξέρετε πέσατε πάνω σε κάποια μπάντα ή σε κάποιο απίστευτο κομμάτι που ίσως δεν ξέρατε ή ίσως δεν το είχατε ακούσει σε τέτοιου είδους εκτέλεση. Κάτι τέτοιο έπαθα μ’ αυτούς τους απίθανους τύπους. Τους Jolly Boys από τη Τζαμάικα. Απίστευτα… μπαρμπάδια με τρελές φωνές. Για το κομμάτι τι να πω και μόνο που είναι Amy Winehouse's τα λέει όλα. Πάρτε μια γεύση όμως από μία πιο Modern version από τους Jolly Boys… ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΠΙΣΤΕΥΤΟΙ…

fuitakos

Χέσε -Ψ- ηλά κι αγνάντευε

2010-11-08T03:00:00.000-08:00

Τόσα χρόνια είχα τη μεγάλη απορία πως μπορεί μια πόλη σαν τη Θεσσαλονίκη να βγάζει Νομάρχη τον- Ψ-ωμιάδη. Παράλληλα υπήρχαν όλοι αυτοί που έλεγαν τι να μας πει μωρέ η Θεσσαλονίκη με Νομάρχη τον γραφικό τον –Ψ-ωμιάδη.
Μετά τον –Ψ-ωμιάδη της Θεσσαλονίκης ήρθε και ο –Ψ-ινάκης στην Αθήνα. Πρώτος σε –Ψ-ήφους παρακαλώ. Και μετά μου λέτε εμένα να πάω να -Ψ-ηφίσω ή να πάρω στα σοβαρά αυτή τη χώρα. Αυτό το απέραντο ΜΠΟΥΡΔΕΛΟ!!!

Και επειδή πολύ… Ψ έχει πλακώσει στη βουλή, χέσε –Ψ-ηλά και αγνάντευε που λέει και μια γνωστή λαϊκή ρήση.

Αφιερωμένο και… επίκαιρο από το Τζιμάκο.

fuitakos

Πάμε να φτιάξουμε κάτι όμορφο…

2010-11-07T06:45:00.001-08:00

Λένε πως μία ταινία είναι… καλή όταν τη συζητάς μετά το τέλος της και γενικά σε βάζει σε σκέψεις και προβληματισμούς για αρκετές ημέρες. Κάπως έτσι ένιωσα όταν βγήκα από τον κινηματογράφο «ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟ», την καλύτερη αίθουσα της Αθήνας όπου και είδα την τελευταία ταινία του Οικονομίδη «ο Μαχαιροβγάλτης». Για τον Οικονομίδη και τις ταινίες του δεν έχω την καλύτερη άποψη, αλλά η συγκεκριμένη θεωρώ πως είναι ίσως η καλύτερη του. Η αλήθεια είναι πως η παρουσία του Μουρίκη στο έργο ήταν αυτή που μου έδωσε ένα επιπλέον κίνητρο για να παρακολουθήσω την ταινία και νομίζω πως ο Βαγγέλης Μουρίκης μας αποζημίωσε και με το παραπάνω. Απίστευτα σκοτεινή ταινία, φοβερή σκηνοθεσία, ωραίες εικόνες και τρομερή φωτογραφία. Γυρισμένο στο μισό του στην Πτολεμαϊδα και το άλλο μισό στο μπουρδέλο την Αθήνα. Απίστευτη ερμηνεία από τους τρεις πρωταγωνιστές και εκπληκτικές ατάκες Μουρίκη. Αξίζει να το δείτε. Περίμενα το δεύτερο μέρος τελείως διαφορετικό αλλά δεν χαλάστηκα κιόλας. Δεν θυμίζει σε τίποτα Οικονομίδη αλλά δεν πρέπει να το χάσετε.

Και αξίζει να το δείτε το «ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟ». Περισσότερα στο maxairovgaltis.wordpress.com

fuitakos

Γίνε κι εσύ υποψήφιος... ΜΠΟΡΕΙΣ!!!

2010-11-06T11:07:00.000-07:00

ΞΕΡΝΑΩ με όλους αυτούς που σ' έχουν ξεχάσει και σε θυμούνται μόνο μία ημέρα πριν τις εκλογές επειδή είναι υποψήφιοι και θέλουν την ψήφο σου.

Ρε άι στο διάολο...

fuitakos

LOVE OUR COUNTRY...

2010-11-04T03:37:00.000-07:00

Αφιερωμένο στο αδερφάκι και στο «sassoni» που κακοπερνάνε στην άλλη άκρη του Ατλαντικού… (τρομερά γελοία φωτογραφία)

fuitakos

ΑΗΔΟΝΙΑ ΜΗ ΛΑΛΗΣΕΤΕ...

2010-10-27T03:29:00.000-07:00

Μεγάλο άσμα από ένα μεγάλο του είδους. Το Νίκο Γκιουλέκα που έφυγε από τη ζωή πριν από λίγες ημέρες. Αφιερωμένο στον «αδερφό» Αντώνη που το γουστάρει τρελά. Όσοι δεν το έχετε ακούσει πάρτε μια γεύση και ταξιδέψτε με τον ήχο του βιολιού…

fuitakos

ΠΟΣΟ ΔΙΚΙΟ ΕΧΕΙ

2010-10-17T07:47:00.000-07:00

Το παρακάτω κείμενο είναι αφιερωμένο σε όσους και όσα με αυτά που κάνουν μας τσιτώνουν τα νεύρα, μας εκνευρίζουν αφάνταστα και μας αναγκάζουν να...βράζουμε από θυμό!

Αφιερωμένο λοιπόν το παρακάτω κείμενο:

Σε όσους δεν έχουν λεφτά να κωλοφτιάξουν αµάξι αλλά παρόλα αυτά προσπαθούν: Είναι που είναι αυτή η ασχολία για τον πούτσο. Τουλάχιστον κάντο σε αµάξι που να αξίζει την αναßάθµιση. Αν σ' αφήναµε, εσύ θα 'ßαζες ζάντες και στην τοστιέρα σου! Ή κάνεις κάτι ολοκληρωµένα ή δεν το κάνεις καθόλου. Και όχι, το Σταρλετάκι των 900 κυßικών της µαµάς µε τα µπλε φωτάκια στα µπεκ των υαλοκαθαριστήρων ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΩΛΟΦΤΙΑΓΜΕΝΟ!

Σε όσους δεν ξεκολλάνε το διάφανο αυτοκολλητάκι απ' την οθόνη καινούργιου κινητού: Αν ο κατασκευαστής δεν ήθελε να το ßγάλεις, το αυτοκόλλητο δε θα είχε αυτή την ακρούλα που ξέχει λίγο! Στην ίδια κατηγορία ανήκουν αυτοί που δεν ßγάζουν τελείως το χρυσόχαρτο απ' το ßούτυρο. Δεν είναι δεύτερο προστατευτικό καπάκι! Είναι µια αηδία που όσο την κρατάς, τόσο πασαλείφεται µε ßούτυρο και µου κόßει την όρεξη!

Σε όσους έχουν hands-free και µιλάνε κρατώντας το κινητό στο ύψος του στήθους µε το ένα χέρι και το µικρόφωνο του hands free κοντά στο στόµα µε το άλλο χέρι: Για να καταλάßω... µέχρι χθες χρησιµοποιούσες ένα µόνο χέρι για να µιλάς στο κινητό. Οπότε παίρνεις hands free για να µη χρησιµοποιείς κανένα. Και τελικά καταλήγεις να χρησιµοποιείς και τα δύο. ΟΚ. Λογικό.

Στις σκυλούδες που ακούνε Χατζηγιάννη και το θεωρούν ροκ ξεκάρφωµα: Α, ναι! Κι ο Κοργιαλάς είναι γκοθάς, σωστά; Δεν ξεγελάς κανέναν Γωγώ, Φωφώ, Ζωζώ. Λυπάµαι.

Σ' αυτούς που το τηλεκοντρόλ το λένε «κοµπιούτερ»: Το κοµπιούτερ είναι ή ο υπολογιστής ή το κοµπιουτεράκι τσέπης ή αυτό που έχουνε στη ΝΑΣΑ και πιάνει 3 δωµάτια. Αν αλλάζεις κανάλι µε ένα απ' τα παραπάνω, πες µου κι εµένα πώς το κάνεις.

Σε όσους έχουν στο αµάξι µούφα ηχοσύστηµα και παρόλα αυτά το παίζουν στη διαπασών: Τα µαµίσια ηχεία που έχεις φτιαχτήκαν για να παίζουν Μελωδία FM, όχι σαϊκεντέλικ! Από µια ένταση και πάνω ψαλιδίζουν τον ήχο, οπότε ούτε εσύ ακούς τίποτα, ούτε εµείς. Δε σπας αυτιά, σπας αρχίδια! Χαµήλωσέ το.

Σ' αυτούς που αντί για «καρτούν» ή «παιδικά» λένε «µίκι µάους»: Όποιον ξανακούσω να λέει «ο µικρός ßλέπει µίκι µάους» ή «Σάßßατο πρωί το Σταρ ßάζει µίκι µάους» και είναι κάτω των 70, οπότε ΞΕΡΕΙ ότι ßγήκαν κι άλλα καρτούν µετά το Μίκι Μάους, θα τον καρφώσω στο µήλο του Αδάµ µε µπετόßεργα!

Στους παπάρες που τους ζητάς να σε ßγάλουν µια φωτογραφία και σε κοιτάνε σα να τους ζήτησες να εξουδετερώσουν ßόµßα: «Ποιο πατάαααωωωωωωωωω;». Πατάς το κουµπί που δεν έχει αλλάξει ΠΟΤΕ θέση από τότε που εφευρέθηκε η φωτογραφία! ΠΑΝΩ ΔΕΞΙΑ! Άχρηστε! Να αγοράζεις κινητό µε 3 κάµερες πάνω ξέρεις όµως. Μπούρτζο µαλάκα στρουγκανόßλαχε!

Στους κωλο-σπασίκλες που πέρασαν πρώτοι Ιατρική και λένε ότι δε διάßαζαν συνέχεια: Κλασικά, συνέντευξη στις ειδήσεις: «Διάßαζα, αλλά έßγαινα κι έξω.». Ναι, έßγaινες. Έßγαινες απ' το δωµάτιο να δώσεις στη µάνα σου τον κουßά µε τα σκατά για να στον αδειάσει.

Σε όσους ψάχνουν τα κανάλια ένα-ένα και χρησιµοποιούν τα κουµπιά µε τα νούµερα αντί για το πάνω-κάτω: Κλασική µάνα µου: 1, 12, 2, 23, 3, 34, 4. Οπότε κάθοµαι εγώ δίπλα και ßλέπω: ΕΤ1, Extra 3, ET2, Τηλεφώς, Mega, Blue Sky, ΑΝΤ1, TV Magic. ΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!

Στους µπαϊσέξουαλ: Στρέιτ εντάξει. Γκέι εντάξει. Αλλά µπάι όχι! Δεν είσαι αναποφάσιστος, είσαι πλεονέκτης και ποζεράς. Διάλεξε τρύπα και µείνε σ' αυτή! Αλλιώς άντε γαµήσου. Ή άντε γάµα. Δεν ξέρω, µπερδεύτηκα.

Στους φίλους που κάνουν «δικιά τους» περίπλοκη χειραψία: Δεν έχουµε 1992! Ο Tupac πέθανε, ο Biggie πέθανε κι εσύ είσαι λευκός! Δεν έχεις καµιά σύνδεση µ' αυτήν την κουλτούρα. Είναι σα να ßγαίνεις έξω ντυµένος πειρατής. ΑΑΑΡΡΡ!

Σ' αυτούς που κόßουν το ßούτυρο κάθετα και δεν το ξύνουν παράλληλα στην επιφάνεια: Δεν είναι παγωτό. Είναι ßούτυρο! Κι εσύ είσαι σιχαµένος.

Στους τύπους που κάνουν µηνύσεις για ψυχική οδύνη: Ξαφνικά γεµίσαµε από «Αλέξης Κούγιας» wannabes! Δεν γουστάρεις κάτι που σου συνέßη και δεν έχεις να προσάψεις τίποτα σε κανέναν; Τσουπ! Ψυχική οδύνη! Επειδή οι γονείς σου ήταν κλασικοί Έλληνες µαλάκες και σου έκαναν όλα τα χατίρια, δε σηµαίνει θα κάνουµε το ίδιο κι εµείς! Είσαι ενήλικας. Φτύσε επιτέλους το µαστάρι της µάνας σου και µάθε να δέχεσαι καµιά προσßολή που και που. Κατά 99% την αξίζεις. (ΥΓ: σε παρακαλώ, µη µου κάνεις µήνυση!)

Σε όσους σηκώνουν το γιακά του Λακόστ: Ο µόνος που το 'κανε πριν γίνει µόδα ήταν ο Κόµης Δράκουλας και όλοι ξέρουµε πως κατέληξε αυτή η ιστορία.

Στους φανατικούς µη-καπνιστές: Ναι, ßρωµάει, όλοι το ξέρουµε. Αν πιστεύεις όµως ότι θα πεθάνεις από «παθητική» έκθεση σε καπνό, κοίτα λίγο καλύτερα τον κόσµο που ζεις και ßγάλε το σκασµό! Πλέον υπάρχουν και µαλάκες που κάνουν ότι ßήχουν δίπλα σε καπνιστές στην πλατεία Οµονοίας! ΟΚ! Μισό λεπτό να το σßήσω µέσα σ' αυτήν την κουράδα άστεγου εδώ δίπλα. Αρκετά χάλασε το τσιγάρο µου την ευαίσθητη φυσική ισορροπία του κέντρου της Αθήνας.

Σ' αυτούς που σου περιγράφουν κάθε τηλεφωνική συνοµιλία που έχουν, κάνοντας το ακουστικό µε το χέρι τους: Η κλασική µαλακία µε τον αντίχειρα και το µικρό δαχτυλάκι. Και µάλιστα όταν λένε ότι το 'κλεισαν, κατεßάζουν και το χέρι τους! Ξέρουµε πως λειτουργεί το τηλέφωνο µίµε!

Στις γκόµενες που φοράνε κολλητό παντελόνι µε κιλότα από µέσα, αντί για στριγκ: Βρε καλή µου. Βρε χρυσή µου. Μια χαρά κώλο έχεις. ΓΙΑΤΙ µας αναγκάζεις να ßλέπουµε ένα πράµα που ξέχει δεξιά και αριστερά απ' τα δυο λάστιχα του περιοδόßρακου;

Σε όσους δεν πετάνε τίποτα. Ποτέ: Όταν συγυρίζεις το γραφείο σου και δεν πετάς σαßούρα, κι απλά της αλλάζεις θέση, είσαι ψυχωτικός! Υπάρχουν πράγµατα που αντικειµενικά είναι άχρηστα. Ο τσαλακωµένος έλεγχος της 2ας δηµοτικού που στοιχειώνει τα συρτάρια σου εδώ και 28 χρόνια ΔΕ ΘΑ ΣΟΥ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ ΠΟΤΕ! Πέτα τον! Πέτα τον! Πέτα τον! Πέτα τον! Πέτα τον! Πέτα τον! Πέτα τον!

Στα ζευγάρια που στέλνουν ευχετήριες κάρτες µε φωτογραφίες των παιδιών τους: Φωτογραφίες που ποτέ δε ζήτησα και ποτέ δεν κρατάω. Και από πίσω γράφουν και πληροφορίες: «Η Νεκταρία έκλεισε τα 8 φέτος». Στον πούτσο µου λουλούδια και γύρω γύρω µέλισσες! Δε µε νοιάζει πόσο είναι η Νεκταρία! Βυζιά έßγαλε; Όταν µου στείλεις τα ßυζιά της Νεκταρίας, θα 'χω καλά Χριστούγεννα ΚΑΙ καλή χρονιά!

Στους δισεκατοµµυριούχους που γυρνάνε τον κόσµο µε αερόστατα: Τι σκατά; 1850 έχουµε; Πάρε το αεροπλάνο όπως όλος ο κόσµος, µαλάκα αλαζόνα! Κανείς δε νοιάζεται για έναν πλούσιο κατακαργιόλη που ßαριέται τη ζωή του! Ελπίζω στο επόµενο ταξίδι να σου χτυπήσει το αερόστατο κεραυνός! Και να γυρνάει στον αέρα σα σκασµένο µπαλόνι κάνοντας «ΠΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡ!». Να ένα διαφηµιστικό stunt που θα κάτσω να δω!

Στις γκόµενες που ßάζουν σκούρο lip-liner: Μακράν η χειρότερη µαλακία που έχει ßγάλει ο κόσµος της µόδας. Κοπελιά, µπορεί να το θεωρείς σέξι, αλλά κάνει τα χείλη σου να µοιάζουν µε κωλοτρυπίδα!

Στους καλλιτέχνες µε ένα όνοµα: Νίνο, Νίνο,Σαµπρίνα. Αν δε ßρεις ένα επώνυµο µέσα στις επόµενες 2 µέρες θα σου ßγάλω τα µάτια! Δε φτάνει που η µουσική τους είναι για το ßόθρο. Χωρίς επώνυµο δε µπορώ να ßρω και που µένουν για να ßάλω τη ßόµßα!

Στους ταχυδακτυλουργούς που εξαφανίζουν πράµατα και δε σου λένε πως το κάνουν: Το ότι δεν ξέρουµε το τέχνασµα που χρησιµοποιείς, δε σηµαίνει πως αυτόµατα υποθέτουµε ότι ήταν µάγια! Αν ήταν µάγια, δε θα χρησιµοποιούσες τη µαύρη κουρτίνα πριν το εξαφανίσεις. Απλά λύσε µας την απορία και πήγαινε ßρες κανονική δουλειά. Α! Και σταµάτα να ντύνεσαι σα γκέι ταυροµάχος!

Σ' αυτούς που για nickname στο MSN, στο Counter Strike κλπ ßάζουν ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΠΡΟΤΑΣΗ!: Φίλε! Το nickname έχει ένα σκοπό µόνο: να σε ξεχωρίζω απ' τους υπόλοιπους. Δε θέλω να ξέρω: ούτε πόσο αγαπάς τη γκόµενά σου, ούτε το emo στιχάκι που άλλαξε τη ζωή σου αυτή την εßδοµάδα, ούτε την ηλίθια ατάκα που σκέφτηκες χθες το ßράδυ όταν ßάραγες µαλακία!

Σε όσους ξέρουν τα κάλαντα µετά το «.και ποιητής των όλων»: Δε µπορώ να το προσδιορίσω ακριßώς, αλλά υπάρχει κάτι το πολύ αρρωστηµένο στις οικογένειες που µαθαίνουν στα παιδιά τους ολόκληρο το τραγούδι.

Χαίρετε...

Πηγή: http://faeenamalaka.blogspot.com/ (εξαιρετικό blog)

fuitakos

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΟΛΟ... ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ... ΘΕΛΕΙ ΗΧΟ ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ!!! ΔΕΝ ΘΑ ΣΑΣ ΜΕΙΝΕΙ... ΑΝΤΕΡΟ!!!

2010-10-14T08:23:00.000-07:00

Τα λόγια είναι περιττά…

fuitakos

ΕΡΧΕΤΑΙ...

2010-10-09T11:30:00.000-07:00

Και να αδερφέ μου που μάθαμε να κουβεντιάζουμε ήσυχα, ήσυχα κι απλά. Και να αδερφέ μου που μάθαμε να κουβεντιάζουμε ήσυχα, ήσυχα κι απλά.
Ρίτα σ' ένα κόσμο από σίδερο κι ατσάλι, βρες μου ένα τρόπο να μη ντρέπομαι να ζήσω, Ρίτα μου 'χουν βάλει δυναμίτη στο κεφάλι, Ρίτα μην πεθαίνεις μη μ' αφήνεις να σ' αφήσω. Η Ρίτα αλλάζει τώρα πια δεν την τρομάζει, η νύχτα τα φώτα όχι πια, όχι όπως πρώτα. Η Ρίτα το ξέρει, ακονίζει το μαχαίρι…
Ακούω τις θάλασσες και τα ποτάμια σου, ακούω το γέλιο, ακούω το κλάμα σου. Τις μελωδίες που γεννιούνται στα σπλάχνα σου, τις πολιτείες και τους ανθρώπους που ταξιδεύουν κάτω απ' το δέρμα σου. Ακούω την αλήθεια σου κι' ακούω το ψέμα και μια μικρή ζεστή αγωνία μου γλυκαίνει το αίμα. Ακούω την Αγάπη ακούω την Αγάπη και δεν ακούω τις σκέψεις μου.
Τον πρώτο χρόνο ήμουνα άγιο παιδί στρωμένο το δεύτερο με γέλασε μια πλάνα αγκαλιά. Τον τρίτο ξημερώθηκα σε άγνωστα κρεβάτια τον τέταρτο τους φίλους μου αποχαιρέτησα. Στην κολυμπήθρα ρίξανε νερό αλκοολούχο και τ' όνομα που μού 'δωσαν ήταν χαμένο ρούχο.
Η σκέψη που παραμιλά και λέει τα όνειρα σου ανάσα είναι καυτερή και στέπα του Καυκάσου. Όσες κι αν χτίζουν φυλακές κι αν ο κλοιός στενεύει ο νους μας είναι αληταριό που όλο θα δραπετεύει.
Ρε μπαγάσα! Περνάς καλά εκεί πάνω, κάνε πάσα καμιά ματιά και χάμω, 'κει που κοιμάσαι και αρμενίζεις, ξάφνου αστράφτεις και μπουμπουνίζεις, κι ότι σου 'ρθει κατεβάζεις, μην θαρρείς πως με ταράζεις, γιατί σου φτιάχνω τραγουδάκια με τα πιο όμορφα στιχάκια στο ρεφρέν, για το χαμένο μου αγώνα, που τ' αστεράκια μείναν μόνα να τον κλαίν'.
Αν μας αντέξει το σκοινί θα φανεί στο χειροκρότημα. Με κοιτάς σε κοιτώ και μελαγχολείς, ο καιρός πολύς, μ' αγαπάς σ' αγαπώ.
Κι είμαστε ακόμα ζωντανοί, στη σκηνή σαν ροκ συγκρότημα…
Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ, θα πάω να χτίσω μια φωλιά στον ουρανό, θα κατεβαίνω μόνο αν θέλω να γελάσω…

Ε Ρ Χ Ε Τ Α Ι . . .

Γνωρίζει κανείς αν τρώγεται;

2010-10-03T05:38:00.000-07:00

Παράνοια επικρατεί το τελευταίο διάστημα στην πόλη του Μανιταριού (κορυφαία γραφικότητα) στα Γρεβενά και όλη η πόλη κυριολεκτικά έχει πάρει σβάρνα τα βουνά και μαζεύει μανιτάρια. Κάποιοι μάλιστα (!!!) ξυπνάνε από τα χαράματα και βγαίνουν ακόμα και με φακούς για να μην τους προλάβουν οι υπόλοιποι και τους πάρουν τα μανιτάρια.
Ζήλεψα κι εγώ ο χριστιανός (!!!), δεν άντεξα και βγήκα μια βόλτα στην Αθήνα μπας και βρω κανένα ζουρλομάνταρο. Όχι τίποτα άλλο, απλώς να μπω κι εγώ στο κλίμα, να νιώσω λίγο... πατρίδα, βουνό, περπάτημα. Και βρήκα δεν έχω παράπονο. Έλα όμως που δεν μπορώ να ξεχωρίσω αν τρώγεται ή όχι. Αν γνωρίζει κάποιος ας με βοηθήσει. Άλλωστε στα Γρεβενά έχουμε γεμίσει μανιταράδες και «ξερόλες» μανιταράδες, δεν μπορεί όλο και κάποιος θα μου δώσει τη λύση. Ένας παππούς πάντως που έτυχε να το δει στην είσοδο της πολυκατοικίας, επαρχιώτης παππούς μου είπε: «Στην Αθήνα ζεις, τι μανιτάρια περίμενες να βγάλει αυτό το μπουρδέλο;». Τυχαίο, δε νομίζω…

Κάποιος μου είπε πάντως πως λέγεται HAVITOS o DELICIOUS

fuitakos

«Ανακατωσάρια», ο από μηχανής…θεσμός, χωρίς τη μηχανή πλέον!

2010-09-29T10:12:00.001-07:00

Ήταν Απρίλιος, χρονολογία μη μου ζητάτε να θυμηθώ, αλλά ξέρω σίγουρα πως δεν ήμουν πάνω από 13 χρονών την πρώτη μου φορά που ήρθα σ’ επαφή με το ΜΟΓ. Με το Μοτοσυκλετιστικό σύλλογο Γρεβενών. Όχι μην φανταστείτε πως καβάλησα μηχανή και «όργωσα» κάποιο βουνό των Γρεβενών. Παρασκευή μεσημέρι και έχοντας τελειώσει το σχολείο, ο προορισμός ήταν ένας. Η πλατεία στην παλιά λαχαναγορά εκεί όπου είχε οριστεί ο τόπος συνάντησης εκατοντάδων μηχανών από ολόκληρη την Ελλάδα για την διοργάνωση του κορυφαίου όπως αποδείχτηκε με τα χρόνια αγώνα ENDURO. Ποτέ μου δεν είχα το… σαράκι της μηχανής κι αυτό φάνηκε και όταν μεγάλωσα (έτσι φαίνεται τουλάχιστον από την ταυτότητα). Στο άκουσμα όμως της διοργάνωσης ενός τόσο σπουδαίου αγώνα με γοήτευε ιδιαίτερα όλο το κλίμα εκείνου του τριημέρου. Από το απόγευμα της Παρασκευής όπου πέρασε η πρώτη μηχανή τον τεχνικό έλεγχο μέχρι αργά το βράδυ της Κυριακής όπου η αυλαία έπεφτε στα γραφεία του ΜΟΓ με τις απονομές δεν υπήρχε τίποτα άλλο στο μυαλό μου. Δεν υπήρχε διάβασμα, δεν υπήρχε παιχνίδι στη γειτονιά, ούτε φαγητό στο σπίτι κι ας φώναζε η κυρία Δήμητρα. Όλη μέρα γύρω από τις μηχανές μέχρι να ξεκινήσει ο αγώνας, στη συνέχεια και μπαίνοντας κρυφά στο αυτοκίνητο κάποιου γνωστού του πατέρα μου κατέληγα σε κάποια πλαγιά ή σε κάποια ειδική διαδρομή για να παρακολουθήσω από κοντά τους πρωταγωνιστές του αγώνα και το βράδυ επιστροφή στη βάση και στο χώρο στάθμευσης των μηχανών μέχρι το επόμενο πρωινό. Και κάπου εκεί άρχιζε η γνωριμία με τους πραγματικούς πρωταγωνιστές και οι ασταμάτητες ερωτήσεις ενός μπόμπιρα με τις χιλιάδες απορίες προς τους ανθρώπους που ήταν βουτηγμένοι στις λάσπες και απίστευτα κουρασμένοι από την εξαντλητική, παρ’ όλ’ αυτά διασκεδαστική διαδρομή όλη της ημέρας. «Συγνώμη κύριε, πόσο χρονών μπορεί να είναι κάποιος για να κάνει ENDURO; Τι θέση έχετε στον αγώνα; Ποιος θα κερδίσει; Θα έρθετε και του χρόνου; Δηλαδή η μηχανή σας είναι από τις πολύ καλές του αγώνα;» και ένα κάρο άλλες ερωτήσεις που για τους οδηγούς φάνταζαν ανόητες αλλά για μένα εκείνη τη στιγμή μια απάντηση ήταν σαν να είχα κερδίσει ολόκληρο τον αγώνα.

Περισσότερο απ’ όλους όμως θαύμαζα όλους αυτούς που κατάφερναν να διοργανώνουν έναν τόσο όμορφο αγώνα και για τον ίδιο το σύλλογο αλλά και για την πόλη μας. Κι έλεγα μέσα μου μακάρι να μεγαλώσω και να μπορέσω κάποια στιγμή να γίνω κι εγώ μέλος του ΜΟΓ να φοράω το μπλουζάκι του συλλόγου και να βοηθάω από οποιοδήποτε οργανωτικό πόστο σ’ ένα τόσο σημαντικό γεγονός. Και η δίψα μου, αλλά και το μεράκι για τη μηχανή και το ΜΟΓ φαινόταν ακόμα περισσότερο όταν ο αγώνας ολοκληρωνόταν και οι μηχανές έπαιρναν μία… μία το δρόμο της επιστροφής για τις πατρίδες τους κι εγώ γύριζα σπίτι, έκλεινα τα αυτιά στις φωνές της κυρίας Δήμητρας που φώναζε για τα διαβάσματα της επόμενης ημέρας καθώς ξημέρωνε Δευτέρα και ονειρευόμουν. Και η γλυκιά αυτή μελαγχολία κάθε φορά που κάτι ωραίο τελειώνει, κυριαρχούσε στο μυαλό και στα συναισθήματα μου. Ανυπομονούσα για την επόμενη χρονιά. Πότε θα περνούσε ο χρόνος και οι «ξεροί» ήχοι των μηχανών θα κατέκλυζαν και πάλι την πόλη. Πότε θα έκαναν την εμφάνιση τους στην πλατεία των Γρεβενών ο Ερίκος o Καρέρ με το ΚΤΜ, ο Χελιώτης, o Σπυριδόπουλος με τη HUSEMBERG και το γλυκύτατο μπουλντόγκ του, ο Τασιούλης με τις extreme αναρτήσεις του (αυτό θυμάμαι το έλεγαν όλοι αλλά δεν καταλάβαινα τι εννοούσαν) και όλοι αυτοί που είχα γνωρίσει την προηγούμενη χρονιά και θαύμαζα και ανυπομονούσα να δω να αγωνίζονται και πάλι. Σε μηχανή δεν ανέβηκα ποτέ, αλλά δεν έπαψε ποτέ να με γοητεύει η συμμετοχή σ’ ένα τόσο σημαντικό θεσμό. Εκείνα τα χρόνια με ικανοποιούσε και μόνο η παρουσία μου εκεί. Η μαγεία της οργάνωσης για κάτι τόσο όμορφο για το σύλλογο και την πόλη. Όλο αυτό το άγχος να πάνε όλα καλά και να μην μείνει παραπονεμένος κανείς, οι καβγάδες και οι κόντρες που πάντα κατέληγαν σε μια ζεστή χειραψία η μια ακόμα πιο ζεστή αγκαλιά, όλη αυτή η μαγεία της οργάνωσης ενός θεσμού από τον κορυφαίο σύλλογο της πόλης.

Ένας σύλλογος που δεν έμεινε μόνο στη μηχανή και προχώρησε ακόμα παραπάνω με αφορμή την τρέλα και το μεράκι όλων αυτών των παιδιών. Ένα μπουκάλι κρασί, λίγο φούμο από τις εξατμίσεις των μηχανών, ένα μαύρο καπέλο, μια ορχήστρα και όλοι στο δρόμο. Ήταν αρκετό για να γίνει αυτή η αυθεντική στιγμή κεφιού ένας θεσμός για τον οποίο μετά από δέκα ολόκληρα χρόνια παραμιλάει και ζηλεύει ολόκληρη η Ελλάδα.
Ένας θεσμός που πλαισιώθηκε από πολύ κόσμο που οι περισσότεροι από αυτούς δεν έχουν ανέβει ποτέ τους σε μηχανή σε συνδυασμό με τους μάχιμους/παλαίμαχους αναβάτες. Μόνο τυχαίο δεν ήταν άλλωστε το: «Ανακατωσάρια, ο από ΜΗΧΑΝΗΣ θεσμός».

Κατάφερε έτσι ο ΜΟΓ για δεύτερη φορά να κάνει τα Γρεβενά γνωστά σε ολόκληρη την Ελλάδα παράγοντας… πολιτισμό.

«Ανακατωσάρια; Κι αυτό ο ΜΟΓ το διοργανώνει; Εμείς ξέραμε μόνο για τον καλύτερο αγώνα ΕΝDURO στην Ελλάδα. Τώρα μάθαμε και το καλύτερο αποκριάτικο φεστιβάλ με μεγάλη διαφορά από το δεύτερο» είναι κάτι που έχει ακουστεί από πολλά στόματα όλα αυτά τα χρόνια.

Όλα αυτά μέχρι το Σεπτέμβριο του 2010 όπου στα γραφεία του ΜΟΓ, παίχτηκε το τελευταίο επεισόδιο ενός θεσμού με ιστορία δέκα ολόκληρων χρόνων. Εκεί όπου ο ίδιος ο σύλλογος και για την ακρίβεια η πλειοψηφία των μελών που έδωσαν το παρών στην προγραμματισμένη γενική συνέλευση σε συνδυασμό με κάποιους που αγάπησαν φέτος τη μηχανή, παρ’ ότι οδηγούν χρόνια, αποφάσισαν πως πρέπει ο ΜΟΓ, ο «πατέρας» των «Ανακατωσαρίων» να απαρνηθεί το «παιδί» του και να το… παρατήσει, αφήνοντας το να βρει μόνο του το δρόμο στη δύσκολη συνέχεια, με όλους τους κινδύνους, γνωρίζοντας κατά βάθος ότι υπάρχουν άνθρωποι που το αγαπάνε και που δεν θα το παρατήσουν αλλά θα το… φροντίσουν. Η ουσία είναι ότι μετά από δέκα χρόνια πορείας γεμάτη μαγικές στιγμές που είναι αδύνατον να τις περιγράψει κάποιος μέσα σε μερικές σειρές ή σε κάποιες κόλες χαρτιού τα «Ανακατωσάρια» έγιναν ο από μηχανής θεσμός χωρίς τη… μηχανή πλέον.

Είχα την τύχη να βρεθώ πολύ κοντά σ’ αυτό το θεσμό, ότι δηλαδή δεν μου επέτρεπε η ηλικία να κάνω με το αγωνιστικό κομμάτι του ΜΟΓ και κατάλαβα πως δεν υπάρχει τίποτα πιο όμορφο από την ενασχόληση σου μ’ ένα θεσμό που αποτελεί στολίδι για την πόλη που γεννήθηκες και μεγάλωσες. Μια πορεία γεμάτη συναισθήματα, εικόνες και όνειρα. Φιλίες, κόντρες, ευθύνες και ένα γλυκό όραμα παραγωγικότητας για τη ζωή. Μια πορεία γεμάτη στιγμές. Και το «ζήσε τις στιγμές» που έλεγε πάντα ο Βαγγέλης μ’ έκανε να καταλάβω πόσο σημαντικό είναι μερικές φορές το κάθε λεπτό που περνάει στη ζωή μας. Μ’ έκανε να καταλάβω πως το θέλω και το μπορώ μπορεί να ξεπεράσει το πρέπει και το δεν γίνεται. Το θέλω και το μπορώ, είναι ικανό να ξεπεράσει πολιτικά παιχνίδια και προσωπικές σκοπιμότητες.

Γυρνώντας το χρόνο πίσω ειλικρινά δεν ξέρω αν θα ήθελα να είχαν εξελιχτεί αλλιώς τα πράγματα αναφορικά με το ΜΟΓ τους αγώνες και τα Ανακατωσάρια. Δεν ξέρω αν θα προτιμούσα να ζω σε κάποια άλλη εποχή και να έχω προλάβει να ζήσω ενεργά και το αγωνιστικό κομμάτι αυτού του συλλόγου, είμαι σίγουρος όμως πως τίποτα δεν μπορεί να συγκριθεί με τα δέκα αυτά χρόνια πορείας ενός θεσμού που πραγματικά αποτέλεσε την Ιθάκη της ευτυχίας για τους γρεβενιώτες αλλά και για όλους αυτούς που είχαν την τύχη να το ζήσουν έστω και για μία φορά και που σίγουρα στην πορεία δεν ήταν μόνο μία. Αυτό που εγώ κατάλαβα με το φτωχό μου μυαλουδάκι είναι πως στη μηχανή ο αναβάτης είναι ένας, άντε δύο, άντε τρεις για τους πιο ριψοκίνδυνους. Σ’ ένα θεσμό όμως δεν υπάρχουν «θέσεις» και οι αναβάτες είναι πολλοί και μπορούν να γίνουν περισσότεροι. Κι αυτό αποδείχτηκε όλα αυτά τα χρόνια και θα συνεχίσει να αποδεικνύεται όσο θα υπάρχουν άνθρωποι που δεν θα πάψουν ποτέ να ονειρεύονται. Κι όπως λέει κι ο στίχος ενός εξαιρετικού τραγουδιού «Αξίζει φίλε να υπάρχεις για ένα όνειρο κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει».

fuitakos (διά το γνήσιον της υπογραφής Γιάννης Ευαγγελόπουλος)

Η «μαύρη» μέρα των Metallica

2010-09-27T06:20:00.000-07:00

Είκοσι τέσσερα χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την ημέρα που έφυγε από τη ζωή ο Cliff Burton. Ο θρυλικός μπασίστας των Metallica, που συνέδεσε το όνομα του με τους τρεις ιστορικούς πρώτους δίσκους του συγκροτήματος.

Ήταν ξημερώματα της 27ης Σεπτεμβρίου του 1986 όταν το λεωφορείο που χρησιμοποιούσαν οι Metallica για την περιοδεία τους στη Σουηδία, ξέφυγε από την πορεία του και αναποδογύρισε στην άκρη του δρόμου. Ο Cliff Burton που κοιμόταν στο κρεβάτι που ο ίδιος είχε επιλέξει (μετά από μία παρτίδα χαρτιά με τον Kirk Hammet) εκτοξεύτηκε από το παράθυρο και το λεωφορείο τον καταπλάκωσε, οδηγώντας τον στο θάνατο.

Ο Cliff Burton ήταν ο άνθρωπος για τον οποίο οι Metallica μετακόμισαν στο Σαν Φρανσίσκο από το Λος Άντζελες αλλάζοντας μια για πάντα τον χάρτη του Metal. Η πρώτη του ηχογράφηση με το συγκρότημα ήταν το Megaforce Demo, ενώ ακολούθησε το ιστορικό Νο life till’ leather.

Ο πρώτος τους δίσκος (Kill em All) κυκλοφόρησε το 1983 και περιέχει το περίφημο instrumental (Anesthesia) Pulling Teeth. Στο Ride the Lightning της επόμενης χρονιάς οι ικανότητες του παρουσιάζονται σε όλη τους τη δόξα στο, For Whom the bell tolls, που ανάθεμα αν κάποιος καταλαβαίνει με την πρώτη ότι αυτό που ακούγεται στην έναρξη είναι μπάσο, αλλά και στο Call of Ktulu.

Το Master of Puppets του 1986 έχει χαρακτηριστεί από πολλούς ο καλύτερος δίσκος του Heavy Metal, ενώ αποτελεί και την τελευταία δουλειά του Burton με τους Metallica, αφού στην περιοδεία Damange inc. Tour που ακολούθησε συνάντησε τον θάνατο…

Ο στίχος "...cannot the Kingdom of Salvation take me home?" από το τραγούδι "To Live Is to Die", είναι χαραγμένος στην ταφόπλακα του.

Ο Cliff Burton θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους μπασίστες όλων των εποχών ενώ είναι κοινή πεποίθηση ότι πολλές επιλογές που έκαναν μουσικά οι Metallica από την δεκαετία του 90’ και μετά θα ήταν διαφορετικές αν ο Cliff ζούσε…
Πηγή: sportfm.gr

fuitakos

ΠΟΣΑ ΚΙΛΑ ΜΠΑΛΑ ΞΕΡΕΙΣ; ΠΟΣΑ ΚΙΛΑ ΚΑΡΥΔΙΑ ΚΟΥΒΑΛΑΣ;

2010-09-23T09:59:00.000-07:00

fuitakos

Ε Π Ι Τ Ε Λ Ο Υ Σ . . . οι Gorillaz στην ΑΘΗΝΑ

2010-08-02T02:56:00.000-07:00

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ... ΕΡΧΟΝΤΑΙ...

Οι GORILLAZ στην ΑΘΗΝΑ

fuitakos

Για να μαθαίνουν οι νέοι και να θυμούνται οι... παλιοί!!!

2010-08-01T10:43:00.000-07:00

ΚΑΣΤΡΑ και ΠΟΛΙΟΡΚΗΤΕΣ
H εικόνα μιλάει από μόνη της...

fuitakos

ΑΠΛΑ ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ, ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ ΡΑΪΑΝ

2010-07-24T07:17:00.000-07:00

Απλά... τεράστιος!!!

fuitakos

Ρίκα μου αγαπημένη

2010-07-21T04:55:00.000-07:00

του Άρη Δαβαράκη

Ο τρόπος με τον οποίον ξεκινάς το κείμενό σου «Ενας απο μας» προδιαθέτει πολύ αρνητικά τον αναγνώστη - εμένα προσωπικά κυριολεκτικά με τρόμαξε. Χρειάστηκε να διαβάσω πολλές φορές αυτό που γράφεις για να "καθαρίσει" κάπως η εικόνα και να κατακάτσουν οι λέξεις "Θα ξεράσω με την αγιοποίηση", την ώρα που δεν είχε προλάβει κάν να γίνει η κηδεία του δολοφονημένου συνανθρώπου. Ενός ανθρώπου που δεν είναι σαφές απο την αρχή, οτι όπως πολύ σωστά λες στο τέλος του κειμένου σου, ήταν "ένας από μας" - τελεία.

Καταλαβαίνω τί σε ενοχλεί τόσο πολύ σε κάποια μπλoγκ, τα παιχνίδια που παίζονται και η "ανωνυμία". Στήλες όμως "έγκυρες" και κλασικές της "παλιάς δημοσιογραφίας" (ναι, της "σοβαρής", ο Θεός να την κάνει) που αποφεύγω να τις κατονομάσω αλλά όλοι τις ξέρουμε, δεν κάνανε μήπως τεράστια σουξέ με υπογραφές σαν «Μέδουσα» ή «Επίορκος» ή «Κάπου έκατσα και ειδα κι έχω να σας διηγηθώ», χωρίς υπογραφές; Τόσα και τόσα δεν γράφονται στις εφημερίδες και τα περιοδικά χωρίς υπογραφή ή με ψευδώνυμα; Μπορεί εσύ και εγώ να μην το κάναμε ποτέ, άνθρωποι όμως για τους οποίους σήμερα θα "πενθούσε σύμπασα η δημοσιογραφική οικογένεια" αν ήταν στη θέση του Σωκράτη Γκιόλια, έχουν στηρίξει τις καριέρες τους στην έντυπη (και την τηλεοπτική- ραδιοφωνική "δημοσιογραφία"), σε εκβιασμούς, "κασέτες" και απειλές, σε πάρε-δώσε, διαπλοκές και καταγγελίες ανώνυμες.

Δεν εμφανίστηκε το φαινόμενο της ανωνυμίας με τα μπλογκ, υπήρχε και στα «καλά μαγαζιά», της Ελένης Βλάχου, του Χρήστου Λαμπράκη, του κ. Μπόμπολα - παντού υπάρχουν στήλες και καταγγελίες που καλύπτονται πίσω από την ανωνυμία, από καταβολής δημοσιογραφίας φαντάζομαι, στην Ελλάδα και παγκόσμια. Θα μου πείς «εκεί μπορείς να μυνήσεις την εφημερίδα». Και θα σου απαντήσω πως πρέπει να έχεις πολύ γερά κότσια για να τα βάλεις με τα τεράστια εκδοτικά συγκροτήματα και τα νομικά τους τμήματα, πολλά λεφτά για δικηγόρους και ισχυρή στήριξη απο την κοινωνία – και σχεδόν κανείς δεν τό τόλμησε, όσο και αν τον συκοφαντούσαν ανυπόγραφα και τον διέσυραν οι «εγκυροι», οι «διάσημοι»» και οι ταμπουρωμένοι πίσω απο ισχυρά πολιτικοεκδοτικά και άλλα συμφέροντα «σοβαροί δημοσιογράφοι».

Προσωπικά εγώ, όπως και εσύ, το απεχθανόμουν πάντα το «ανώνυμο», γι΄αυτό και όταν ανέλαβα μια στήλη που ήθελε «αλατοπίπερο» και είχε ήδη τίτλο "Σφήνες" (αιώνες πριν, στον "Ταχυδρόμο") ζήτησα να μπει το όνομά μου κάτω απο το «Σφήνες». Δεν σημαίνει όμως οτι δεν ήξερα τι συνέβαινε γύρω μου. Μέχρι και στου Κοσκωτά το μαγαζί έχω δουλέψει, τότε που έχτιζε την μεντιατική του αυτοκρατορία ο βασιλιάς που ήταν γυμνός - στο περιοδικό «ΕΝΑ» έγραφα εγώ, με διπλό μισθό απ΄αυτόν που μου 'δινε μέχρι λίγες μέρες πρίν ο Αρης Τερζόπουλος για την αντίστοιχη στήλη στην «Γυναίκα». Ηξερα πως στην Παλλήνη ξοδεύονταν βρώμικα λεφτά, ενω στο Τερζοπουλέϊκο, καθαρά και τίμια χρήματα, βγαλμένα απο πωλήσεις και διαφημίσεις, αλλά άφησα την εντιμη και αστική «Γυναίκα» και πήγα στο καινουργιοχτισμένο μπουρδέλο – με την υπογραφή μου πάντα βέβαια, δεν το συζητάμε αυτό. Δεν μπορώ όμως ξαφνικά να παραστήσω την παρθένα, τόσα χρόνια στο κουρμπέτι.

Ακόμα και αν κάποιοι σαν εσένα και σαν εμένα δεν κρυφτήκαμε ποτέ πίσω απο ψευδώνυμα, ξέρουμε καλά «σημαντικούς» και «έγκυρους» δημοσιογράφους (πρό Ιντερνετ) που έχουν κάψει κόσμο και κοσμάκη ανωνύμως, έχουν εκβιάσει, έχουν οδηγήσει πρόσωπα, επιχειρήσεις, οικογένειες στην απόγνωση - χωρίς να υπογράφουν. Γιατί ξαφνικά "ξερνάμε" με τα μπλόγκ και δεν ξερνάγαμε με όλα αυτά τα παιχνίδια που, δεκαετίες τώρα, παιζόντουσαν – και παίζονται - στο γνωστό, αναντάμ-παπαντάμ, «δικό μας», και, δυστυχώς, κοινό γήπεδο των ΜΜΕ;

Σου γράφω αυτό το γράμμα δημοσίως ακριβώς γιατί, όπως γράφεις κι εσύ, εδω στο Protagon.gr τα λέμε αυτά που «σκεφτόμαστε διαφορετικά», φωναχτά, και τα υπογράφουμε. Αυτό μας κάνει τόσο διαφορετικούς σε μια εποχή που το «κάτω απ΄το τραπέζι» και το «σκοτεινό και υπόγειο», έχει καταντήσει, δυστυχώς, ο κανόνας. Ξέρεις νομίζω πόσο σε εκτιμώ και, μέσα στα χρόνια, μας έχει δοθεί η ευκαιρεία να δούμε οτι, ακόμα και αν, σε κάποια πράγματα, κάποιες στιγμές (πάντα περαστικές), διαφωνούμε, αγαπιόμαστε και σεβόμαστε ο ένας τον άλλον ειλικρινά.

Στεναχωρέθηκα πάρα πολύ με αυτή την δολοφονία και, 40 με 50 ώρες μετά, συνεχίζω να είμαι σοκαρισμένος και πολύ προβληματισμένος. Έχω ένα πραγματικό πάθος για την ανθρώπινη ζωή και η αφαίρεσή της, εν καιρώ ειρήνης, για οποιονδήποτε λόγο με παγώνει και με γεμίζει εχθρότητα απέναντι στούς δολοφόνους και, φυσικά, πολύ θετικά αισθήματα για τα θύματα και τούς αγαπημένους τους. Και σκέφτομαι για τον Σωκράτη που γεννήθηκε 20 χρόνια μετά απο μένα, το 1973, οτι αγωνιζόταν να επιβιώσει μέσα σ΄αυτό το άγριο σκηνικό που διαμορφώθηκε στα media απο κάποια στιγμή και μετά – προσπαθώντας να είναι όσο γινόταν πιο «σωστός» μέσα στις μεγάλες δυσκολίες. Το κείμενο του Τάσου Τέλογλου «Απο τον ονομαστικό μέτοχο στην πλήρη ανωνυμία», λέει περίπου αυτά που λές κι΄εσύ, με τον δικό του βέβαια τρόπο. Περιέχει και ενα link όμως πρός μια επιστολή που είχε γράψει ο δολοφονημένος στον Μάκη Τριανταφυλλόπουλο που, ξέρω, δεν θές να την διαβάσεις. Εγώ προσπάθησα πολύ και την διάβασα. Εκει θα δείς πόσο σκληρό και περίπλοκο είναι το περιβάλλον στο οποίο αναγκάζεται να κινηθεί ενας νέος δημοσιογράφος που, ναί, είναι «φιλόδοξος» και τον πνίγει, καλώς ή κακώς, αυτό που εκείνος θεωρεί «δίκιο του».

Δεν είναι, Ρίκα μου αγαπημένη, όλα τα παιδιά της δημοσιογραφίας τόσο τυχερά και «καλομαθημένα» όσο εγώ και εσύ – που μας ανοίχτηκαν όλες οι πόρτες εύκολα μόλις φάνηκε το ταλεντάκι μας. Παιδιά σαν τον Σωκράτη έπρεπε να μπούνε «πιό βαθιά» και να τολμήσουνε, να ρισκάρουνε και τη ζωή τους ακόμα, για να «δικαιωθούν» και να γίνουν «καλοί στη δουλειά τους» και, γιατί όχι, «πετυχημένοι» όπως τα αφεντικά τους.

Σ΄ευχαριστώ που μου έδωσες την αφορμή να εκφράσω αυτές τίς σκέψεις σήμερα. Στην αρχή θύμωσα με το κείμενό σου, σιγά-σιγά όμως σε κατάλαβα. Και ένοιωσα την ανάγκη να σου στείλω ενα γράμμα ενδο-protagon-ικό, να εξηγηθώ και να σου εξηγήσω.

Καλό μας καλοκαίρι κι ελπίζω να βρεθούμε σύντομα.

πηγή: http://www.protagon.gr

Ένας από μας...

2010-07-20T06:03:00.000-07:00

της Ρίκας Βαγιάνη

Θα ξεράσω με τις αγιογραφίες. Ο μακαρίτης είχε πιο φανατικούς εχθρούς κι από τον Μέριλιν Μάνσον. Στην καλύτερη και πιο έντιμη περίπτωση είχε «ορκισμένους πολέμιους». Γράψτε ό,τι θέλετε, (γι αυτό άλλωστε, έχουμε τα σχόλια παρακάτω) αλλά εγώ δεν μπόρεσα να καταπιώ ποτέ το είδος δημοσιογραφίας που εκπροσωπεί η λογική της κρυφής κάμερας, το ρεπορτάζ- αγιατολλάχ και η ανώνυμη μπλογκογραφία με σημαία Λιβερίας. Τον μακαρίτη (και όλη τη σχολή που δημιούργησε) τον «συμπαθούσα» τόσο πολύ, που η πρώτη πρώτη μου, απαίσια, ομολογώ σκέψη μετά το φονικό ήταν: «Ποιος μ… τον έκανε ήρωα;»

Η λογική του «Τρωκτικού» είναι το είδος της ενημέρωσης που λατρεύω να μισώ. Αντιπροσωπεύει όλα όσα μου έμαθαν ότι δεν είναι δημοσιογραφία: αρλούμπες καταγγελίες, ντεμέκ αποκαλύψεις κουτουρού, κάτι χύμα ανορθογραφίες και κουίζ κυτταρίτιδας σε αμοντάριστα πλάνα- ο δε όρος «διασταύρωση»; Μόνο ως σύντομο ανέκδοτο ή σήμα της Τροχαίας λειτουργεί στο μαγαζί αυτών των παιδιών.

Είμαι παλιό κεφάλι και αγύριστο. Στο μεσόκοπο πλέον μυαλό μου, που ακόμα δουλεύει με συντακτική ιεραρχία, τακτοποιημένα κασέ και μονόστηλα, όλο αυτό ισοδυναμούσε ένα κακόηχο ψηφιακό παραλήρημα. Δεν ήξερα να πω ακριβώς τι δουλειά έκαναν τα παιδιά του Τρωκτικού, πάντως με σιγουριά μπορούσα να δηλώσω ότι δεν ασκούσαμε το ίδιο επάγγελμα. Κι όταν άρχισε να σέρνεται γύρω μας αυτό το τοξικό σάλιο, αυτό το χρονικό μιας προαναγγελθείσης δολοφονίας δημοσιογράφου, ο τελευταίος άνθρωπος που θα μπορούσα να ποτέ σκεφτώ ότι θα ήταν στόχος των εκτελεστών, ήταν ένας «Τρωκτικός. Βλέπετε, δεν τον θεωρούσα «έναν από μας». Πώς θα μπορούσα άλλωστε; Τα μισά του posts χάλαγαν τον κόσμο γράφοντας ή φιλοξενώντας ανορθόγραφες κραυγές για τους «αλήτες, ρουφιάνους δημοσιογράφους». Διαχώριζε (εκείνος ή η σχολή που δημιούργησε) πλήρως και απολύτως τη θέση του από το επαγγελματικό μας συνάφι. Εγραφε πολύ συχνά ανώνυμα ή ψευδώνυμα, πράγμα που αντιλαμβάνεσθε τι αβύσσους αντιπαλότητας μπορεί να δημιουργήσει με μια διαδικτυακή γειτονιά όπως αυτή του Protagon, ας πούμε, όπου αν δεν υπογράφεις τα κείμενά σου φαρδύπλατος, με τη φωτογραφία σου φάτσα-φόρα, απλώς δεν υπάρχεις.

Δεν ήταν «ένας από μας».

Και μετά τον εκτέλεσαν. Μπορεί να πάγωσε το αίμα μου αλλά περιέργως, ξεπάγωσε το μυαλό μου. Σκέφτηκα «διαφορετικά», που λέμε κι εδώ, στο δικό μας μαγαζί: σκέφτηκα πώς υπάρχει μόνο ένα πράγμα που σιχαίνομαι περισσότερο από τη λογική του ρεπορτάζ-ταλιμπάν, κι αυτό είναι οι ίδιοι οι Ταλιμπάν. Υπάρχει ένα πράγμα που με φοβίζει περισσότερο από την ασύδοτη αρβύλα στο όνομα της ελεύθερης έκφρασης, κι αυτό είναι η κατάργηση της ελεύθερης έκφρασης.

Είμαι παλιό κεφάλι, αγύριστο. Τους αντιπάλους μου τους θέλω ολοζώντανους, υγιέστατους, και στην καλύτερή τους φόρμα, για να μπορώ να τους αντιμάχομαι, με ιδέες, πράξεις και επιχειρήματα. Εκατό χιλιάδες ανώνυμα «τρωκτικά» να ξεφυτρώσουν, τίποτα δεν μπορεί να με τρομάξει από τα κείμενά τους (εκτός ίσως, από το πόσο ανορθόγραφα τα γράφουν, καμιά φορά!) Αλλά ένα και μόνο χτύπημα κουδουνιού, σ΄ένα διαμερισματάκι στην Ηλιούπολη, στις πέντε το πρωϊ; Ένας νέος άντρας που αφήνει ξεψυχώντας, τη γυναίκα που αγαπούσε, μ' ένα μωράκι στην αγκαλιά κι άλλο ένα στην κοιλιά;

Ναι, ξερνάω με τους βαρυπενθούντες κροκοδείλους που θα έκαναν πάρτυ με βίζιτες στο Αβέρωφ, αν τον πατούσε, κατά λάθος, ένα τρένο. Ναι, είχε κάργα εχθρούς. Αλλά αυτός ο άνθρωπος, αγαπητός, μισητός, συμπαθής ή όχι, ήταν αναπόσπαστο μέρος του ελληνικού μιντιακού μικρόκοσμού μας.

Και φυσικά, ήταν «ένας από μας».

Ό,τι κι αν σημαίνει αυτό.

(ΥΓ. Τα βαθύτατα, ειλικρινέστερα, ολόψυχα συλλυπητήριά μου στους οικείους του θύματος. )

πηγή: www.protagon.gr

10 ΛΟΓΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΑΓΑΠΑΜΕ

2010-06-23T08:11:00.000-07:00

1. Μάς απέδειξε πως όταν δε διαβάζουμε ελληνικές εφημερίδες και δεν παρακολουθούμε τηλε-παράθυρα, μπορούμε να κάνουμε θαύματα.

2. Μάς απέδειξε πως το… Αλτσχάιμερ του, είναι πιο αποδοτικό από τη μ@λακία που μας δέρνει.

3. Μάς απέδειξε πως δεν έκανε και τόσο λάθος που επέλεγε πάντα υπερήλικες (ποδοσφαιρικά) παίχτες. Το τελευταίο γκολ επί εποχής Ρεχάγκελ, το δεχτήκαμε από 37χρονο (Παλέρμο).

4. Θα καταλάβουμε την αξία του, όταν σε καμιά εκατοστή χρόνια, θα πραγματοποιηθεί δεξίωση γάμου στο μνημείο που θα στήσουμε προς τιμήν του.

5. Αν τον ξεχάσουμε εμείς, δεν πειράζει. Θα τον θυμάται ο Κριστιάνο Ρονάλντο.

6. Επί Ρεχάγκελ, είχαμε την ευκαιρία να δούμε διάφορους φωστήρες να ταπεινώνονται, κάθε φορά που ο Ότο έκανε πάλι το θαύμα του. Γιακουμάτε ακούς;

7. Χάρη στον Ότο, έμαθαν και οι γυναίκες λίγη μπάλα και δεν γινόταν της Κορέας, κάθε φορά που καθόμασταν στο σαλόνι να δούμε το «πειρατικό».

8. Και τι έγινε που τόσα χρόνια παίζουμε «βρώμικα»; Σάμπως θα μας στείλει κανείς σε εξεταστική;

9. Όσοι δεν τον γουστάρετε, να θυμάστε το ρητό: «Αγάπα το φίλο σου, με τα ελαττώματά του». Ο Ότο το τηρεί στο έπακρο, γι’αυτό και δε σας κρατάει κακία.

10. Επειδή μία εικόνα είναι… μία λέξη (που κάνει για χίλιες)

ΑΝ ΕΙΣΑΙ ΓΡΕΒΕΝΙΩΤΗΣ... ΞΕΡΕΙΣ!!!

2010-06-16T04:02:00.000-07:00

Fuitakos

allou fun PARK

2010-06-12T08:38:00.000-07:00

fuitakos

ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΝΑΚΑΤΩΣΑΡΙΑ... ΟΤΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΕΧΕΙ ΣΥΛΛΑΒΕΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΦΑΚΟΣ...

2010-04-06T17:12:00.003-07:00

Ότι καλύτερο έχουν δει τα μάτια μου από πλευράς φωτογραφίας στα ΔΕΚΑ χρόνια ΑΝΑΚΑΤΩΣΑΡΙΑ. Με την... υπογραφή του Βασίλη Χαριζόπουλου. Αυτή και πολλές άλλες στο www.xarizophoto.gr ΜΠΡΑΒΟ ρε Μπίλι... Συνέχισε έτσι...

fuitakos

EINAI EGKLHMA TA RASTA ΜΑΛΛΙΑ;

2010-03-17T10:23:00.000-07:00

FUITAKOS

NO COMMENT…

2010-02-26T05:39:00.000-08:00

Είπαμε να φύγουμε λίγο από την Αθήνα να πάμε σε κανένα χωριό... γραφικό να χαλαρώσουμε και πέσαμε πάνω στον... κουμπάρο!!!
Άρε κουμπάρε καυλιάρη... Τελικά παντού υπάρχει ένας... Ρόβας!!!

Fuitakos

Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ... Απίστευτη ταινία!!!

2010-01-16T10:40:00.000-08:00

Μια ταινία του Νίκου Γραμματικού (2002). Ειλικρινά μου είχε ξεφύγει. Μέχρι χθες η καλύτερη ελληνική ταινία ήταν « Ο ΚΥΝΟΔΟΝΤΑΣ». Από χθες είναι «Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ» και ειλικρινά έβαλα πολλές φορές τον εαυτό μου στη θέση του Μουρίκη, που δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας στη συγκεκριμένη ταινία.
Όσοι δεν το έχετε δει, κανονίστε να το κάνετε το συντομότερο…
Απλά ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ!!!

Fuitakos

Cobain in orgon box...

2009-12-02T13:49:00.000-08:00

Cobain seeks the therapeutic benefits of William S. Burroughs' Orgone Box during a visit to the Beat writer's Lawrence, KS, home in 1993. This shot, courtesy of Courtney Love, was featured in our April '95 issue.

fuitakos

ΚΑΛΟ ΧΕΙΜΩΝΑ...

2009-12-02T04:35:00.001-08:00

Πάει το Φθινόπωρο πέρασε... ΚΑΛΟ ΧΕΙΜΩΝΑ!!!

Fuitakos

ΑΠΛΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ!!!!

2009-12-01T09:21:00.001-08:00

Fuitakos

Μοχα ο τρελός, ο σοφός, ο τελειωμένος...

2009-11-12T19:33:00.000-08:00

Είναι μερικές φορές που συμβαίνουν κάποια πράγματα και ξενερώνεις τρελά με τη ζωή σου. Και λες μέσα σου, γιατί να μην μπορεί οι γύρω μου να καταλάβουν τι νιώθω και τι πραγματικά θέλω να πω. Ποιος είμαι, πως σκέφτομαι, που πάω γαμώ την πουτάνα μου…
Πόσο λίγος είναι ο κόσμος γύρω σου. Πόσο λίγοι είναι αυτοί που σε καταλαβαίνουν;
Κι όλα αυτά για ποιο λόγο γαμώ την αγανάκτηση μου; Γιατί θα πρέπει να τα περνάμε αυτά;
Δεν βαριέσαι είπα… Μπήκα στο αμάξι έχοντας πιει ένα μπουκάλι τζακ και έβαλα μουσική. Πόσες φορές είπατε μέσα σας θα το σπάσω το μπουρδέλο να δεν βρω ένα κομμάτι που πραγματικά θέλω να ακούσω τώρα; Και το βρήκα με την πρώτη… ΜΟΧΑ…. Παύλος Παυλίδης… Το άκουσα τελευταία φορά στις διακοπές στο Λιώνα στη Νάξο φέτος το καλοκαίρι. Παρέα με τον Γιάννη (αδερφός μου) και τον Πάνο (μόνιμος κάτοικος Λιώνα). Εκεί μπροστά στο μπαλκόνι του σπιτιού του. Και το άκουσα σήμερα… Αυτό ήθελα να ακούσω τίποτα άλλο…
Και γύρισα σπίτι το έβαλα να το ακούσω πάλι, έβαλα ένα ουίσκι ακόμα και λογικά με πήρε ο ύπνος…

Μόχα ο τρελός, ο σοφός, ο τελειωμένος…
Μόχα αυτός που τραγουδάει ευτυχισμένος…

fuitakos

OXI πια σεξ, ΜΟΝΟ φίλοι!!!

2009-11-06T05:00:00.000-08:00

Ήταν μια νύχτα του Αυγούστου.
Η τελευταία νύχτα των διακοπών μας.Το κορίτσι μου κι εγώ αφού τελειώσαμε ένα καραφάκι στο μπαλκόνι,αισθανθήκαμε ότι ενώ εμείς βλέπαμε το ηλιοβασίλεμα με τρυφερές αγκαλιές(καθότι και το ρακόμελο...), εμάς μας έβλεπε η γειτονιά, γι' αυτό και πήγαμενα συνεχίσουμε στο κρεβάτι μας...
Είχε αρχίσει να ομορφαίνει πολύ η ατμόσφαιρα, όταν εκείνη μου είπε:
-'Δεν έχω διάθεση! Θα 'θελα μόνο να με κρατήσεις για λίγο στην αγκαλιά σουνα μου μιλήσεις γλυκά κι ύστερα να κοιμηθώ'.-'ΕΕΕΕΕΕ;;;' είπα εγώ
Τι λες τώρα;'
Και τότε αυτή μου είπε τα λόγια που τρομάζουν ότι θ' ακούσουν όλοι οι άντρεςτου πλανήτη, την ώρα που εξωτερικεύουν την ερωτική τους διάθεση:
-'Οι συναισθηματικές μου ανάγκες ως γυναίκα φαίνεται ότι δεν είναι αρκετέςγια να ικανοποιήσουν τις φυσικές σου ανάγκες ως άντρα.'
Κι όταν γύρισα και την κοίταξα με δυο τεράστια ερωτηματικά για μάτια,συνέχισε:-'Δεν μπορείς να μ' αγαπάς γι' αυτό που είμαι κι όχι γι' αυτό που μπορώ νακάνω για σένα στο κρεβάτι;'.....Αποφάσισα ότι το μόνο που μου απέμενε ήταν ο ύπνος.Την επόμενη μέρα πήραμε το καράβι της επιστροφής
.Ομολογώ ότι η ατμόσφαιρα ήταν λίγο βαριά...Φτάσαμε στο σπίτι και η πρώτη μου δουλειά ήταν να τηλεφωνήσω στο γραφείο γιανα εξασφαλίσω άλλες δυο μέρες άδειας...
-'Έτσι για προσαρμογή...', τους είπα.Ξέρετε πόσο σκληρό είναι να πηγαίνεις κατ' ευθείαν από το νησί στογραφείο...
Στην πραγματικότητα όμως δεν πήγα στη δουλειά για ένα έχω λίγο ακόμη χρόνονα μείνω μαζί της.Βγήκαμε βόλτα για καφέ, φάγαμε κι ένα υπέροχο μεσημεριανό στο αγαπημένο τηςΚινέζικο και μετά πήγαμε για ψώνια στα μαγαζιά.Μπήκαμε σ' ένα μεγάλο πολυκατάστημα.
Τριγύριζα μαζί της ενώ δοκίμαζε διάφορα πολύ ακριβά φορέματα.Δεν μπορούσε ν' αποφασίσει ποιο να πάρει.-Πάρε τα όλα, της είπα και χάρηκε.Ήθελε καινούρια παπούτσια και της είπα να πάρει ένα ζευγάρι για κάθε φόρεμαπου είχε αγοράσει και ενθουσιάστηκε.
Μετά επήγαμε σ' ένα κοσμηματοπωλείο και πραγματικά συγκινήθηκε μ' έναζευγάρι διαμαντένια σκουλαρίκια.
Συγκινήθηκε ακόμη περισσότερο όταν της είπα να τα πάρει.Σκέφτηκε προφανώς να με δοκιμάσει γιατί μου ζήτησε και παπούτσια του τένις,ενώ από τένις δεν έχει ιδέα.Προφανώς το βλέμμα μου της απάντησε, γιατί γύρισε και μου είπε:
-'Εντάξει,αγάπη μου, εντάξει'.Καθώς κρατούσε στην αγκαλιά της τα φορέματα, τα παπούτσια και τασκουλαρίκια, είχε φουντώσει από χαρά κι ενθουσιασμό και το πρόσωπό της ήτανγεμάτο χαμόγελο και φλόγα, θαρρείς και κόντευε στην σεξουαλική ολοκλήρωση.Με κοίταξε στα μάτια και μου είπε :-'Νομίζω ότι τελειώσαμε, καρδιά μου.
Ας πάμε στο ταμείο... 'Ήμουν εκτός εαυτού, όταν της είπα:
'Όχι, γλυκιά μου, δεν έχω διάθεση.
'Το πρόσωπό της άσπρισε και το στόμα της έμεινε ανοιχτό μ' ένα τεράστιο'ΤΙΙΙΙΙΙ;;;'
Και τότε είπα:'Κορίτσι μου, θέλω απλώς να κρατήσεις αυτά τα πράγματα για λίγο.Οι οικονομικές μου ανάγκες ως άντρα δεν είναι δυνατό να καλύψουν τιςαγοραστικές σου ανάγκες ως γυναίκα'........και τη στιγμή που φαινόταν έτοιμη να με σκοτώσει, συμπλήρωσα:'Γιατί δεν μπορείς να μ' αγαπάς γι' αυτό που είμαι κι όχι για αυτά που μπορώνα σου αγοράσω;'

fuitakos

Καιρός είναι αυτός; ΓΑΜΗΘΗΚΕ ΝΑ ΒΡΕΧΕΙ...

2009-11-03T10:15:00.000-08:00

fuitakos

Η μαριχουάνα μειώνει τις σεξουαλικες επιδόσεις

2009-10-17T02:50:00.000-07:00

H μαριχουάνα κάνει κακό στο σεξ. Αυτό προκύπτει από μια νέα έρευνα του πανεπιστημίου Λα Τρομπ της Μελβούρνης. Για τις ανάγκες της έρευνας ρωτήθηκαν συνολικά 8.700 ενήλικοι της Αυστραλίας και σύμφωνα μ' αυτήν, οι άνδρες που καπνίζουν μαριχουάνα καθημερινά, έχουν τέσσερις φορές μεγαλύτερες πιθανότητες να αντιμετωπίσουν προβλήματα με τον οργασμό τους σε σύγκριση με εκείνους που δεν καπνίζουν.

Άλλοι καπνιστές, πάλι, είχαν το αντίθετο πρόβλημα, αφού είχαν πρόωρη εκσπερμάτωση σε ποσοστό σχεδόν τριπλάσιο από τους μη καπνιστές. Οι γυναίκες που καπνίζουν μαριχουάνα έχουν διπλάσιες πιθανότητες να έχουν περισσότερους σεξουαλικούς συντρόφους σε διάστημα ενός χρόνου από τις γυναίκες που δεν καπνίζουν. Οι ίδιες είχαν και περισσότερες πιθανότητες να προσβληθούν από σεξουαλικά μεταδιδόμενες ασθένειες, απ΄ αυτές που δεν κάπνιζαν μαριχουάνα.

Ο Άνθονι Σμιθ, από το Κέντρο Ερευνών για το Σεξ του πανεπιστημίου Λα Τρομπ, είπε ότι κάποιοι άνδρες πειραματίζονται επίτηδες και καπνίζουν μαριχουάνα για να καθυστερούν τον οργασμό τους. "Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι και έχουν σεξουαλικό πρόβλημα", είπε ο κ. Σμιθ.

Είδες άμα δεν ξέρεις; Γι' αυτό λέτε να βγήκε και το τραγούδι με το... PRO;
Απ' το σπίτι δεν θα βγω, πίνω μπάφους και παίζω pro... Δεν έχω χρόνο για το μωρό, πίνω μπάφους και παίζω pro...
Ρε τι μαθαίνει κανείς λίγο πριν τα... 30!!!

fuitakos

Όταν ο ΜΑΡΑΝΤΟΝΑ συνάντησε το ΜΑΝΟ ΤΣΑΟ

2009-10-13T07:31:00.000-07:00

Ότι και να γράψω για το Μαραντόνα θα είναι λίγο. Για τον ποδοσφαιριστή Μαραντόνα, αλλά και για τον άνθρωπο Μαραντόνα...
Ότι και να γράψω για το Μάνο Τσάο θα είναι λίγο. Για τον τραγουδιστή Μάνο Τσάο, αλλά και για τον άνθρωπο Μάνο Τσάο...
Φοβερό video με το Μάνο Τσάο να τραγουδάει το κομμάτι που έγραψε για τον Μαρντόνα και τον ΘΕΟ της μπάλας απλώς να απολαμβάνει σε μία από τις πολλές επιστροφές του σπίτι του μετά από θεραπεία σε κέντρο αποτοξίνωσης...

fuitακος

2009-10-06T05:04:00.000-07:00

Στο φανάρι σταματά μια BMW 735, και την πλησιάζει κουτσαίνοντας ένας ζητιάνος με λερωμένα σκισμένα ρούχα, ξυπόλυτος, αξύριστος, φαλακρός, χωρίς μισά δόντια, ο οποίος απλώνει το χέρι:

-Κύριε σας παρακαλώ δώστε μου λίγα λεπτά για να πάρω κάτι να φάω.....

Ο οδηγός τον κοιτάζει με ξαφνιασμένο βλέμμα, και του λέει:

-Αν θα σου δώσω 50 ευρώ, πες μου την αλήθεια, θα τα ξοδέψεις σε ποτά και τσιγάρα;

-Μα τι λέτε κύριε, είμαι 48 χρονών και ποτέ δεν κάπνιζα, ούτε έπινα.

-Καλά, αν θα σου δώσω 100 ευρώ, θα πας σε μπουρδέλο έ; και θα τα δώσεις όλα στις πουτάνες, έτσι δεν είναι;

-Μα τι λέτε κύριε, είμαι 48 χρονών, είκοσι χρόνια παντρεμένος με 2 παιδιά, και ποτέ δεν πήγα με άλλη γυναίκα.

-Τότες άκου τι θα κάνουμε. Θα σε πάω στο σπίτι μου, και θα πω στη γυναίκα μου να μας σερβίρει ένα πλούσιο τραπέζι και στο τέλος θα σου δώσω και 200 ευρώ. Συμφωνείς;

-Μα κύριε ντρέπομαι, κοιτάξτε τα χάλια μου, τι θα πει η κυρία σας;

-Χέστηκα για το τι θα πει η βλαμμένη.Εγώ θέλω να δει πως καταλήγουν οι άντρες που δεν καπνίζουν, δεν πίνουν, και δεν πάνε με πουτάνες.....

fuitakos

Eπίκαιρο λόγω εκλογών, αλλά και γενικότερα...

2009-09-29T06:04:00.001-07:00

fuitakos

Η ζωή μας σε πέντε μπουκάλια...

2009-09-29T05:54:00.000-07:00

fuitakos

Πόσα κιλά... ;;;

2009-09-27T07:16:00.001-07:00

Αλήθεια πόσα κιλά αρχ...α έχει αυτός ο παίκτης; Έκλεισε στόματα ο "LOCO" έτσι για να το βουλώσουν όλοι αυτοί που πεπεσαν να τον φάνε μετά το ματς με τη βαζέλα!!!

fuitakos

PINK FLOYD VS PETROS LOUKAS HALKIAS

2009-09-21T03:33:00.000-07:00

Πόσες φορές σας έχουν ρωτήσει τι μουσική ακούτε και αντί να απαντήσετε: ΤΑ ΠΑΝΤΑ το σκέφτεστε λίγο παραπάνω;
Πρόσφατα μου έκαναν τη συγκεκριμμένη ερώτηση και ξέρετε τι απάντησα;
«Ακούω και Πέτρο Λούκα, αλλά ακούω και PINK FLOYD.
Έπεσα τυχαία στα χέρια μου το παρακάτω video και έχω πάθει ΣΟΚ!!!
Πραγματικά δεν υπάρχει... ΒΑΛΤΕ ΗΧΟ ΣΤΟ... ΦΟΥΛ και απολαύστε το:

fuitakos

Οι αρετές του Έλληνα....

2009-09-18T04:27:00.000-07:00

Δίκιο είχε ο Γιαννάκης (απ' τους γκουντάνους). Καιρό είχαμε να τα πούμε και από τότε που προτείναμε τη συγκεκριμένη ταινία ο Ντιέγκο δεν έχει σταυρώσει νίκη με την εθνική Αργεντινής. Εκλογές έρχονται και θα ανηφορίσουμε στα Γρεβενά. Ευκαιρία να τα πούμε από κοντά με φιλαράκια που θα έρθουν κι αυτοί να "μαυρίσουν" όλα τα λαμόγια, συγνώμη να ψηφίσουν ήθελα να πω και τα τσίπουρα θα πάνε... σύννεφο εκείνο το τριήμερο στο Ρίο Γκρεβενέιρο. Γι' αυτό και μόνο γουστάρω τις εκλογές και για τίποτα άλλο. Όχι δηλαδή ότι θα αλλάξει κάτι. ΤΑ ΙΔΙΑ ΣΚΑΤΑ θα έχουμε και μετά την 4η Οκτωβρίου. Γι' αυτο αφήστε για λίγο τα σκατά στην άκρη και βάλτε λίγο χιούμορ στη ζωή σας διότι θεωρώ πως έχουμε σημαντικότερα πράγματα να ασχοληθούμε από τις υποχέσεις και τα... ΘΑ του κάθε ΜΑΛΑΚΑ. Ανεκδοτάκι σας έχω μετά από καιρό, αρκετά επίκαιρο θα έλεγα με τις υποσχέσεις των πολιτικών για μια θέση στο δημόσιο, μια μετάθεση και δεν ξέρω εγώ τι άλλο. Για πάμε:

Όταν ο Θεός δημιούργησε τα έθνη, έδωσε στο κάθε έθνος από δύο αρετές.Έτσι, έκανε τους Αμερικάνους τακτικούς και νομοταγείς, τους Γερμανούς αποφασιστικούς και μελετηρούς, τους Ιάπωνες εργατικούς κιυπομονετικούς.Για τους Έλληνες είπε: θα είναι έξυπνοι, τίμιοι και θα δουλεύουν στο δημόσιο.Όταν τελείωσε τη δημιουργία του Κόσμου τον πλησίασε ο ΑρχάγγελοςΓαβριήλ και του είπε: Κύριε, έδωσες σε όλα τα έθνη από δύο αρετέςαλλά στους Έλληνες έδωσες τρεις. Αυτό θα τους κάνει πολύ ισχυρούς καιθα διαταράξει τις ισορροπίες πάνω στη γη.Έχεις δίκιο Γαβριήλ, είπε ο Κύριος. Στάθηκα απρόσεχτος κι αυτή μου ηαπροσεξία θα κάνει τους Έλληνες να κυριαρχήσουν σε όλο τον κόσμο. Κάτιπρέπει να κάνω αλλά δεν μπορώ να ανακαλέσω τις αρετές που τους έδωσα.Το βρήκα. Θα παραμείνουν και οι τρεις αρετές αλλά κάθε Έλληνας θαμπορεί να κάνει χρήση μόνο των δύο. Κι έτσι κι έγινε.

Αν ένας Έλληνας είναι τίμιος και δουλεύει στο δημόσιο δεν είναι έξυπνος

Αν είναι έξυπνος και δουλεύει στο δημόσιο δεν είναι τίμιος

Αν είναι έξυπνος και τίμιος δεν δουλεύει στο δημόσιο

fuitakos

Μοναδικό ντοκιμαντέρ για τον ΜΑΡΑΝΤΟΝΑ στο ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟ

2009-08-31T02:17:00.000-07:00

Μέρες έχουμε να τα πούμε και επιστρέφω με εκπληκτική ταινία. Κατά καιρούς έχουν γίνει διάφορες ταινίες για τον ένα και μοναδικό ΝΤΙΕΓΚΟ ΜΑΡΑΝΤΟΝΑ. Το AMANDO A MARADONA που παίζει τελευταία στον κινηματογράφο ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟ (Λ.Συγγρού 106, στάση metro Συγγρού-Φιξ/ Τηλ. 210-9215305) είναι ότι καλύτερο είδα τελευταία και μέχρι να σταματήσει η προβολή του είναι σίγουρο πως θα το ξαναδώ. Κάθε μέρα στις 7 το απόγευμα. Είναι εξαιρετικό και πραγματικά αξίζει να το δείτε. Περισσότερα για την ταινία/ντοκιμαντέρ στο: http://www.amandoamaradona.com/

Όλοι οι bloggers και χρήστες διαδικτύου στην συγκέντρωση της Παρασκευής

2009-08-26T03:46:00.001-07:00

ΓΙΑ ΤΑ ΚΑΜΕΝΑ ΔΑΣΗ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ ΕΡΓΟΛΑΒΟΥΣ

Όλοι οι bloggers και οι χρήστες του διαδικτύου ενώνουν τις δυνάμεις τους την Παρασκευή στις 7 το απόγευμα στην πλατεία Συντάγματος για να διαμαρτυρηθούν όπως αυτοί ξέρουν για το οξυγόνο που μας στέρησαν. Απαραίτητη ενδυμασία για τη συγκέντρωση διαμαρτυρίας τα μαύρα ρούχα. Η πρόσκληση κάνει το γύρω του Διαδικτύο μέσω blogs και e-mails, αλλά η κινητοποίηση διευρύνεται και με sms. ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ.Πρέπει να κατέβει κόσμος για να καταλάβουν ότι...μπορούμε να διαμαρτυρηθούμε ειρηνικά και να συντονιστούμε με έναν ιδιαίτερο τρόπο. Φορώντας μαύρα ρούχα θα δείξουμε ότι 'πενθούμε' για τον χαμό 200.000 στρεμμάτων που θα στερήσουν την ανάσα από εμάς και τα παιδιά μας.Σαν και τότε, το 2007, όταν έγινε ειρηνική διαμαρτυρία.Απαιτούμε να κηρύσσονται αναδασωτέες οι καμένες εκτάσεις και να καταδικάζονται για κακουργήματα οι ιδιοκτήτες, οι εργολάβοι και οι υπεύθυνοι που έδωσαν άδεια σε οποιοδήποτε κτίσμα ανεγέρθηκε σε δασικές ή αναδασωτέες εκτάσεις.

Ε ρε γλέντια!!!

2009-07-06T04:04:00.000-07:00

fuitakos

ΦΟΥΙΤ...

2009-06-11T10:37:00.001-07:00

Αν θυμάμαι καλά ήταν Άνοιξη του 1998… Στα πρώτα μου βήματα σ’ αυτή την πουτάνα τη δουλειά στάθηκα τυχερός να περάσω το κατώφλι του μεγαλύτερου αθλητικού ραδιοφωνικού σταθμού του sport-fm. Και λέω τυχερός όχι λόγω του σταθμού, αλλά λόγω κάποιων ανθρώπων που γνώρισα εκεί και παραμένουν μέχρι και σήμερα πολύ καλοί μου φίλοι.
Σαν τώρα θυμάμαι την πρώτη μου είσοδο στο στούντιο του σταθμού, όπου δούλευα ως υπεύθυνος παραγωγής της πρωινής εκπομπής.
«Σιγά ρε αδερφέ… Θα το γκρεμίσουμε το στούντιο τι λέει;», άκουσα να μου λέει ένας τύπος πίσω από την κονσόλα του ήχου. Με πολύ «αρχοντικό» και παράλληλα μάγκικο στυλάκι. Και μόνο η χροιά της φωνής του ήταν αρκετή να σε κάνει να σκεφτείς, πως δεν σε παίρνει ούτε καν να απαντήσεις, πόσο μάλιστα όταν είσαι ψαρωμένος στο χώρο.
Ζήτησα συγνώμη και έγιναν οι σχετικές συστάσεις. Συνήθως στην πρώτη μου επαφή με κάποιον πέφτω πάντα έξω και έτσι και έγινε και στην προκειμένη περίπτωση. Κάθε μέρα που περνούσε, από τη δεύτερη κιόλας εκπομπή άρχισα να αναθεωρώ την πρώτη μου εκτίμηση για το συγκεκριμένο άνθρωπο και απορούσα με τον εαυτό μου πως έπεσα τόσο έξω.
Ένα πρωινό, όμως ήταν τελείως διαφορετικό απ’ όλα τα υπόλοιπα. Έχω καθυστερήσει να πάω στο σταθμό λόγω ενός σκασμένου λάστιχου.
Η είσοδος μου έστω και καθυστερημένα στο στούντιο συνοδεύτηκε με ατελείωτο γέλιο.
«Που είσαι ρε μαλάκα;»
«Σόρυ ρε αδερφέ, αλλά έπαθα… φούιτ, τι να κάνω;»
«Τι έπαθες;»
«Φούιτ ρε μαλάκα… Λάστιχο, πως σκατά το λέτε εσείς εδώ στην Αθήνα;»
Ακολούθησε μία ώρα ατελείωτης καζούρας και απίστευτου γέλιου και από εκείνο το σημείο και μετά μόλις περνούσα το κατώφλι του σταθμού άκουγα την γνωστή αυτή βαριά φωνή να φωνάζει μέσα από το στούντιο:
«ΦΟΥΙΤ…. ΦΟΥΙΤ… Ήρθε ο ΦΟΥΙΤ παιδιά… Που είσαι ρε ΦΟΥΙΤ;» και διάφορα άλλα τέτοια.
Έτσι για να γνωρίζετε κάποιοι από πού προήλθε το… ΦΟΥΙΤ, το οποίο στην πορεία για κάποιους έγινε ΦΟΥΙΤΑΚΟΣ…
«Νονός» ο Αντώνης Μπόκτωρ…
Δεν είχα την τύχη να συνεργαστώ για μεγάλο χρονικό διάστημα μαζί του, αλλά νιώθω απίστευτα τυχερός που γνώρισα αυτόν τον άνθρωπο με τον οποίο στην πορεία γίναμε φίλοι. Δεν ήταν λίγες οι Κυριακές όπου παρέα με Μπόκτωρ, αλλά και την υπόλοιπη τρελοπαρέα ηχοληπτών από το flash και όχι μόνο, πίναμε τα τσιπουράκια μας στον κυρ Θόδωρα στο Κουκάκι.
Όπως και πριν από μία περίπου εβδομάδα όπου πέρασα από το γνωστό σημείο και τους βρήκα όλους εκεί.
«Κάτσε ρε να πιούμε ένα τσίπουρο. Θα σε φάει η δουλειά;» τον άκουσα να μου λέει και δίπλα του στο καρότσάκι ο έξι μηνών γιος του.
όσο κι αν προσπαθώ να το πιστέψω δεν μπορώ να τα καταφέρω. Νομίζω πως δεν είναι αλήθεια, νομίζω πως κάποιος μας κάνει πλάκα. Νομίζω πως την επόμενη Κυριακή που θα μαζευτούν όλοι εκεί θα είναι κι ο Μπόκτωρ εκεί. Όπως κάθε φορά άλλωστε. Κι εκεί, αλλά και δίπλα στη γυναίκα και των έξι μηνών μπέμπη του, και πίσω από την κονσόλα του ήχου στις εκπομπές του sportfm.
Ήταν μόλις 41 χρονών και έφυγε τόσο ξαφνικά από τη ζωή. Ώρες ώρες σκέφτομαι, πραγματικά τι παιχνίδια μας επιφυλάσσει η ζωή; Ποιος ο λόγος να γίνονται όλα αυτά;
Ήταν μόλις 41 χρονών και άφησε πίσω του μια εκπληκτική σύζυγο κι ένα μπέμπη μόλις έξι μηνών…
Γιατί ρε πούστη μου να συμβαίνουν αυτά; Γιατί θα πρέπει να φεύγουν κάποιοι άνθρωποι και να μας αφήνουν τόσο πρόωρα;
Καλό ταξίδι αδερφέ και να περνάς καλά εκεί πάνω… Να μας προσέχεις… Να ξέρεις ότι θα υπάρχει πάντα μια θέση εκεί στον κυρ Θόδωρα και ένα ποτήρι με πάγο δίπλα στην υπόλοιπη παρέα. Δεν θα ξεχάσω ποτέ το: «ΦΟΥΙΤΤΤΤ» που φώναζες με τη χαρακτηριστική χροιά της φωνής σου… Ούτε τις μουσικάρες που έπαιζες τα πρωινά του Σαββάτου δεν θα ξεχάσω ρε παλίκαρε…

Ξέρω ότι το γούσταρες και το ακούγαμε συχνά στην εκπομπή σου… Για πάρτη σου λοιπόν…

Καλό ταξίδι αδερφέ…

2009-06-01T05:25:00.000-07:00

Ο Σωτήρης παίρνει τηλέφωνο τον φίλο του το Γιάννη στην Θεσσαλονίκη και του λέει:

- Φίλε Γιάννη, έρχομαι εκτάκτως στην Θεσσαλονίκη για δουλειά, θα φτάσω αργά το βράδυ, μπορείς να με φιλοξενήσεις για μία βραδιά;

- Καλά ρε Σώτο και το συζητάς;

Φτάνοντας ο Σωτήρης κατά της 1:30 το βράδυ στο σπίτι του Γιάννη.

- Φιλε Σώτο, θες να κοιμηθείς με το μωρό στο δωμάτιο; Ή στο σαλόνι να σου στρώσω κάτω;

- Ασε μην ανησυχήσω το μωρό θα κοιμηθώ στο σαλόνι.

Το πρωί ο Σωτήρης σηκώθηκε πιο νωρίς από τους άλλους και πήγε στην κουζίνα να φτιάξει ένα καφέ και τι να δει!!! Μια ψήλη ξανθιά 2μετρη με απίστευτο στήθος και φορώντας μόνο καυτά ροζ εσώρουχα!!!! Τα ψιλοχάνει για λίγο και ρωτάει γεμάτος απορία:

- Συγγνώμη εσύ ποια είσαι;

- Εγώ είμαι το μωρό, εσύ ποιος είσαι;

- Εγώ είμαι ο Μαλάκας που ήρθε χθες.....

2009-05-21T02:28:00.001-07:00

Όταν η κυβέρνηση κοιμάται...

2009-05-05T05:32:00.000-07:00

Ένα δωδεκάχρονο παιδάκι βλέποντας τις ειδήσεις ρωτάει τον μπαμπά του:
- Μπαμπά, τι είναι η πολιτική;
Ο πατέρας, που είναι φανερά ικανοποιημένος που ο γιος του δείχνει σημάδια ωρίμανσης , του απαντάει με ένα παράδειγμα:
- Κοίταξε παιδί μου... Μια χώρα είναι σαν μια οικογένεια. Πάρε για παράδειγμα τη δική μας.
Η μαμά, είναι σαν την κυβέρνηση, κανονίζει τα πάντα μέσα στο σπίτι.
Εγώ, ο πατέρας, είμαι σαν το μεγάλο κεφάλαιο , στηρίζω την οικονομία του σπιτιού.
Η υπηρέτρια, είναι σαν την εργατική τάξη, κάνει όλες τις εργασίες που πρέπει να γίνουν.
Εσύ, είσαι η κοινή γνώμη που παρατηρεί τα όσα συμβαίνουν γύρω της.
Τέλος, το μωρό που έχουμε σπίτι συμβολίζει το μέλλoν της χώρας .
Σκέψου τα όλα αυτά το βράδυ, και αύριο θα συζητήσουμε για τα συμπεράσματα που έβγαλες, εντάξει;
- Εντάξει μπαμπά, απαντάει ο μικρός, και σκεφτικός πηγαίνει στο κρεβάτι του.
Στη διάρκεια της νύχτας και ενώ σκεφτόταν τα σοφά λόγια του πατέρα , ακούει κλάματα από την κούνια του μωρού. Σηκώνεται πάνω, πλησιάζει την κούνια και βλέπει ότι το μωρό έχει λερωθεί..
Πηγαίνει στην κρεβατοκάμαρα να το πει στην μητέρα του, ανοίγει την πόρτα και βλέπει μόνο τη μητέρα του στο κρεβάτι να κοιμάται . Ο πατέρας άφαντος! Τον πιάνει πανικός!
Από την μισάνοιχτη πόρτα του δωματίου υπηρεσίας, ακούει ύποπτους θορύβους.. .πλησιάζει, κοιτάει και βλέπει τον πατέρα του με την υπηρέτρια στα τέσσερα! Κάγκελο ο
πιτσιρίκος!!!
- "Τι να κάνω;", σκέφτεται, "να ξυπνήσω την μαμά; θα δει τον μπαμπά με την
υπηρέτρια, να διακόψω τον μπαμπά; ντρέπομαι, και ποιος θα αλλάξει το
μωρό;;;, εγώ δεν ξέρω να το κάνω..."
Αποφασίζει, λοιπόν να κάνει την πάπια και πάει για
ύπνο. Το επόμενο μεσημέρι, μετά το φαγητό, λέει ο πατέρας στον γιο:
- Λοιπόν; Σκέφτηκες αυτά που σου είπα εχθές;
- Ναι πατέρα , τα σκέφτηκα.
- Και τι συμπέρασμα έβγαλες;
- Όταν η κυβέρνηση κοιμάται,
το μεγάλο κεφάλαιο πηδάει την εργατική τάξη ,
η κοινή γνώμη αδιαφορεί,
και το μέλλον της χώρας είναι βυθισμένο στα σκατά !!!

fuitakos

ΜΗΝ ΑΔΙΑΦΟΡΕΙΣ ΓΙΝΕΣΑΙ ΣΥΝΕΝΟΧΟΣ...

2009-04-28T05:54:00.001-07:00

Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΟΥ
> είναι μια πολύ αγαπημένη
> οικογένεια. Είναι ο
>
> αγαπημένος μου μπαμπάς, η
> αγαπημένη μου μαμά, ο αγαπημένος
> μου αδελφός
>
> και στον κάτω όροφο η αγαπημένη
> μου γιαγιά και ο αγαπημένος μου
> παππούς.
>
> Τον αγαπημένο μου μπαμπά δεν τον
> βλέπω ποτέ, γιατί φεύγει το πρωί
> για τη
>
> δουλειά και γυρίζει τα
> μεσάνυχτα. Δηλαδή κανονικά
> γυρίζει στις 7.00
>
> μ.μ., αλλά κάνει και πέντε ώρες
> γύρω γύρω το τετράγωνο μέχρι να
> βρει να
>
> παρκάρει. Κι όταν έρχεται δεν
> είναι και πολύ χαρούμενος και
> καθόλου δεν
>
> μοιάζει με τους μπαμπάδες των
> διαφημίσεων που μπαίνουν μέσα με
> δωράκια
>
> και σοκολάτες και τα παιδιά
> πηδάνε στην αγκαλιά του κι αυτός
> γελάει και
>
> τα στριφογυρίζει ψηλά. Εμάς
> λέει: «Άι σιχτίρι, το κωλοκράτος
> μου μέσα»
>
> και βροντάει τα κλειδιά στο
> συρτάρι.
>
> Την αγαπημένη μου μαμά δεν τη
> βλέπω επίσης, γιατί κι αυτή
> δουλεύει αλλά
>
> έρχεται σπίτι με το λεωφορείο.
> Και μετά πλένει, σιδερώνει,
> σφουγγαρίζει,
>
> μαγειρεύει και βρίζει τον
> μπαμπά που δεν πήρε τυρί
> τριμμένο από το
>
> σούπερ μάρκετ. Και δεν μοιάζει
> καθόλου με τις μαμάδες των
> διαφημίσεων,
>
> γιατί δεν μαγειρεύει βαμμένη
> ούτε με ψηλοτάκουνα. Κι όταν
> λερώσουμε το
>
> μπλουζάκι με σοκολάτες δεν
> γελάει χαρούμενη που έχει το
> σωστό
>
> απορρυπαντικό, αλλά μας λέει: «Ε,
> βέβαια. Άμα έχετε τη δουλάρα.
>
> Άντε βγάλ΄ το, τελείωνε,
> ΤΕΛΕΙΩΝΕ λέμε, την τύχη μου που
> στραβώθηκα και
>
> τον παντρεύτηκα».
>
> Τον αγαπημένο μου αδελφό δεν τον
> βλέπω ποτέ, γιατί λείπουμε κι οι
> δυο
>
> στο σχολείο και μετά εκείνος
> πηγαίνει φροντιστήριο και μετά
> κλείνεται
>
> στο δωμάτιό του και μετά ανοίγει
> το κομπιούτερ του και μετά
> ψάχνει
>
> γυμνές κυρίες και μετά τις
> βρίσκει και μετά χαίρεται. Ο
> μπαμπάς μου, η
>
> μαμά μου, ο αδελφός μου κι εγώ
> είμαστε μια πολύ αγαπημένη
> οικογένεια και
>
> κάθε Κυριακή μεσημέρι κάνουμε
> ένα πολύ αγαπημένο οικογενειακό
> τραπέζι κι
>
> εκεί έχουμε όλο τον χρόνο να
> τσακωθούμε μεταξύ μας. Ο μπαμπάς
> μαλώνει
>
> τον αδελφό μου που δεν διαβάζει
> αρκετά και μετά μαλώνει εμένα
> που δεν τα
>
> τρώω τα παντζάρια. Και μετά η
> μαμά μαλώνει τον μπαμπά μου
> γιατί μας
>
> μαλώνει, γιατί είναι
> «αντιπαιδαγωγικό» λέει. Και μετά
> η μαμά μου μαλώνει
>
> τον αδελφό μου που πετάει τα
> μποξεράκια του στη μοκέτα κι
> έχει και τη
>
> μέση της και μετά μαλώνει εμένα
> που θέλω να μου πάρουνε κινητό.
>
> Και μου λέει: «Έκανε κι η μύγα
> κώλο και ζητάει κινητό». Κι εγώ
> της λέω:
>
> «Η Ευαγγελία γιατί έχει κινητό
> που είναι και 27 μέρες
> μικρότερη;». Κι η
>
> μαμά μου μού λέει: «Δεν με
> νοιάζει τι κάνει η Ευαγγελία,
> εμένα με
>
> νοιάζει τι κάνει το δικό μου το
> παιδί». Και φωνάζει και ο μπαμπάς
> τής
>
> λέει: «Τώρα που ουρλιάζεις εσύ,
> δεν είναι αντιπαιδαγωγικό;» Κι η
> μαμά
>
> τού λέει: «Δεν ουρλιάζω,
> συζήτηση κάνουμε». Κι ο μπαμπάς
> μου της λέει:
>
> «Ναι, έχεις δίκιο. Μπορεί στο
> ισόγειο να μη σε άκουσαν». Κι η
> μαμά του
>
> λέει: «Έχε χάρη που είναι τα
> παιδιά, αλλιώς θα σου ΄λεγα
> τώρα». Και δεν
>
> του λέει.
>
> ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΚΑΝΕΝΑΣ δεν μιλάει για
> πολλή ώρα. Κι ακούγονται μόνο τα
>
> πιρούνια, τα μαχαίρια κι ο
> αδελφός μου που κάνει κλάπα
> κλούπα με τη
>
> γλώσσα του. Κι η μαμά τού λέει:
> «Δεν μπορείς να φας σαν
> άνθρωπος;» Κι ο
>
> αδελφός μου της λέει: «Σαν
> άνθρωπος τρώω». Κι η μαμά μου του
> λέει:
>
> «Θα σε καλέσουνε σε κάνα σπίτι,
> ρεζίλι θα γίνουμε». Κι ο μπαμπάς
> μου της
>
> λέει: «Μπορείς να σταματήσεις
> μία στιγμή, ΜΙΑ, Μ-Ι-Α, αυτό το
> μπουρ
>
> μπουρ μπουρ, μες στ΄ αυτί μου.
> Έλεος δηλαδή, ΕΛΕΟΣ, Ε-Λ-Ε-Ο-Σ!». Κι
> η
>
> μαμά μου λέει: «Δεν φτάνει που
> έχω γίνει χίλια κομμάτια να σας
> υπηρετώ
>
> όλους εδώ μέσα, μια καλή
> κουβέντα να ακούσω, ΜΙΑ, Μ-Ι-Α». Κι
> ο μπαμπάς
>
> μου της λέει: «Έριξες πολύ αλάτι,
> λύσσα το ΄κανες». Κι η μαμά τού
> λέει:
>
> «Ορίστε, εκεί που μας
> χρωστάγανε, μας πήραν και το
> βόδι». Κι εγώ ρωτάω:
>
> «Πότε είχαμε βόδι και μας το
> πήρανε;». Κι ο αδελφός μου μού
> λέει: «Είσαι
>
> μαλακισμένο». Κι εγώ βάζω τα
> κλάματα και λέω: «Με λέει
> μαλακισμένο». Κι
>
> ο μπαμπάς μου του λέει: «Μη λες
> την αδελφή σου μαλακισμένο». Κι
> ο
>
> αδελφός μου λέει: «Αφού είναι;»
> Κι η μαμά μου λέει: «Και δεν θέλω
> να
>
> ακούω τέτοιες λέξεις εδώ μέσα».
> Κι ο αδελφός μου της λέει: «Όταν
> τις
>
> λέει ο μπαμπάς είναι καλά;». Κι η
> μαμά μου λέει στον μπαμπά μου:
>
> «Ορίστε, είδες το παράδειγμα που
> δίνεις στα ίδια σου τα παιδιά».
> Κι ο
>
> μπαμπάς μου λέει: «Μια μπουκιά
> δεν μπορούμε να φαρμακώσουμε σ΄
> αυτό το
>
> σπίτι, ΜΙΑ, Μ-Ι-Α». Κι η μαμά μου
> του λέει: «Τι μπουκιά, εσύ δεν
> είπες
>
> είναι λύσσα; Κι άμα δεν σ΄
> αρέσει, να πας να σου μαγειρεύει
> η Βιβή». Κι
>
> εγώ λέω: «Ποια είναι η Βιβή». Κι η
> μαμά λέει: «Ποια είναι η Βιβή,
>
> Μανώλη; Πες στο παιδί σου, στο
> σπλάχνο σου, στην κόρη σου ποια
> είναι η
>
> Βιβή, Μανώλη». Κι ο πατέρας μου
> λέει: «Η κυρία Βιβή είναι μια
> εξαίρετη
>
> συνάδελφος κι η μάνα σας είναι
> μια τρελή γυναίκα». Κι η μαμά
> λέει:
>
> «Γι΄ αυτό γυρίζουμε μεσάνυχτα,
> Μανώλη; Επειδή η Βιβή είναι μια
> εξαίρετη
>
> συνάδελφος, Μανώλη;». Κι ο
> μπαμπάς λέει: «Γυρίζουμε
> μεσάνυχτα, διότι τα
>
> μεσάνυχτα βρίσκουμε να
> παρκάρουμε. Άντε να δούμε πού θα
> φτάσει ο
>
> πληθωρισμός πια». Κι η μαμά μου
> του λέει: «Έχε χάρη που είναι τα
> παιδιά,
>
> αλλιώς σου ΄λεγα εγώ». Κι ο
> μπαμπάς της λέει: «Τι θα μου
> ΄λεγες εσύ;».
>
> Κι η μαμά του λέει: «Το δισάκι
> μου στον ώμο, για τον δρόμο, για
> τον
>
> δρόμο, αυτό θα σου ΄λεγα εγώ». Κι
> εγώ λέω: «Έγιν΄ η βροχή χαλάζι,
> δεν με
>
> νοιάζει, δεν με
> νοιάζειειειειει». Κι ο μπαμπάς
> κι η μαμά μού λένε:
>
> «ΣΤΑΜΑΤΑ!!!» και σταματάω.
>
> ΚΑΙ ΠΕΦΤΕΙ ΠΑΛΙ μια σιωπή,
> ντράγκα ντούγκα τα πιρούνια. Κι ο
> αδελφός μου
>
> λέει: «Έφαγα, πάω μέσα». Κι ο
> μπαμπάς μου του λέει: «Δεν έχει
> να πας
>
> πουθενά. Τώρα τρώμε όλοι μαζί
> σαν οικογένεια». Κι η μαμά μου
> του λέει:
>
> «Έχει δίκιο ο πατέρας σου, να
> κάτσεις εκεί που κάθεσαι».
>
> Και καθόμαστε όλοι εκεί που
> καθόμαστε.
>
>
>
>
>
> --
> Η ΤΡΟΦΗ ΜΑΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΗ
> ΓΙΑ ΤΟ ΣΩΜΑ ΜΑΣ,ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ
> ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ .ΣΚΕΨΟΥ ΤΙ ΤΡΟΦΗ
> ΑΓΟΡΑΖΕΙΣ
>
> ΜΗΝ ΑΔΙΑΦΟΡΕΙΣ ΓΙΝΕΣΑΙ ΣΥΝΕΝΟΧΟΣ

fuitakos

Rojitas las orejas...

2009-04-25T04:53:00.000-07:00

Δεν ξέρω γιατί (ίσως και να ξέρω δηλαδή), αλλά το τελευταίο διάστημα υπάρχει μια περίεργη διάθεση. Καλή ή κακή δεν ξέρω θα φανεί στην πορεία. Άλλωστε ο χρόνος είναι ο καλύτερος (ο χειρότερος λέει ο Αγγελάκας, αλλά δεν γαμιέται) γιατρός, οπότε ο χρόνος θα δείξει αν αυτή η διάθεση είναι για καλό η για κακό.

Ξυπνάς λοιπόν το πρωί κάνεις παγωμένο καφεδάκι, αφού πρώτα βγάζεις βόλτα το nempe, διότι διαφορετικά δεν θα σ' αφήσει να πιεις καφέ ήρεμος, αράζεις μετά και βάζεις τις μουσικές σου για να χαλαρώσεις. Υπάρχει καλύτερο πρωινό από αυτό;

Και πείτε μου εσείς τι να πρωτοακούσεις από την τεράστια συλλογή του αδερφού σου;

Πριν από λίγες ημέρες έσκασε μύτη στην Αθήνα ένα κολλητός από Ισπανία ο Πέπε. Έκανε ένα φεγγάρι στην Αθήνα με τα γνωστά προγράμματα "ερασμους" που υποτίθεται πας για να σπουδάσεις αλλά στην ουσία είναι ένα εξάμηνο της ζωής σου γεμάτο ξενύχτια ξύδια και απίστευτη... ρέκλα.

Μεγάλη τυπάρα ο Πέπε, περάσαμε απίστευτες βραδιές με κιθάρες, ξύδια και όλα τα παρελκόμενα. Κάποια στιγμή του ζητήσαμε να μας παίξει ένα ισπανικό κομμάτι και χωρίς δεύτερη σκέψη έπιασε την κιθάρα και είπε: "Ok... Rojitas las orejas..."

Μαγικό κομμάτι. Αυτό είπα να ακούσω σήμερα το πρωί με τη διάθεση που είχα.

Το ακούς και σε ταξιδεύει... Θέλεις να σηκωθείς και να φύγεις. Να τα παρατήσεις όλα και να την κάνεις για Ισπανία, Πορτογαλία ή δεν ξέρω εγώ που αλλού. Και μη νομίζετε πως αργεί πολύ αυτή η στιγμή. Θέμα χρόνου είναι...

Για πάρτε μια γεύση:

fuitakos

2009-04-11T10:44:00.000-07:00

Aν οι νόμοι ήταν ίσοι για
όλους τότε θα είχαμε 300
κουκουλοφόρους επιπλέον

fuitakos

2009-04-07T09:03:00.001-07:00

Είναι µερικές µέρες ... που γαµιούνται τα πάντα!!!
.

fuitakos

Κερτ Κομπέιν: 15 χρόνια από το θάνατό του

2009-04-05T05:48:00.000-07:00

15 ολόκληρα χρόνια έχουν περάσει από το θάνατο του frontman των Nirvana, Κερτ Κομπέιν. Ότι και να πούμε είναι λίγο γι’ αυτό τον τραγουδιστή και γι’ αυτή τη μπάντα. Μ,’ αυτόν μεγαλώσαμε κι αυτόν θα θυμόμαστε πάντα ως τον άνθρωπο που μα σέκανε να αγαπήσουμε τη μουσική περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο. Έριξα μια ματιά σήμερα στο διαδύκτιο και σας μεταφέρω ένα εξαιρετικό αφιέρωμα που βρήκα στο MEN 24, για τα 15 χρόνια από το θάνατο του μεγάλου ΚΕΡΤ ΚΟΜΠΕΪΝ, στις 5 Απριλίου του 1994.

Για απίστευτα χαμηλές τιμές και τεράστια ποικιλία τερμάτισε στο e-shop.gr
Στις 20 Φεβρουαρίου του 1981 ένα δώρο έμελλε να αλλάξει τον ρου της μουσικής ιστορίας. 108 μίλια νοτιοδυτικά του Σιάτλ, στο βροχερό Αμπερντίν, ο 14χρονος τότε Κερτ Ντόναλντ Κομπέιν άρπαζε με τα εφηβικά του δάχτυλα μία κιθάρα. Ένα δώρο που στα χέρια του αποτέλεσε κάτι παραπάνω από ένα μουσικό όργανο.

Ένα "μεγάφωνο" με το οποίο μίλησε για τις... ανησυχίες μίας ολόκληρης γενιάς. Της Generation X, όπως αποκαλέστηκαν από κάποιους έφηβοι και ενήλικες που απλά μέσω των σκληρών ριφ, των προβληματισμένων στίχων και των "εκλεπτυσμένων" κραυγών του, μπόρεσαν να «συναντήσουν» το... ασυμβίβαστο. Πέντε χρόνια από εκείνη την ημέρα ο Κομπέιν μαζί με τον σερβικής καταγωγής Κρις Νοβοσέλιτς, σχημάτισε ένα από τα σημαντικότερα μουσικά σχήματα. Οι Nirvana ήταν πλέον πραγματικότητα. Με τον Τσαντ Τσάνινγκ να χτυπά αλύπητα τα ντραμς, το πρώτο άλμπουμ τους, "Bleach", κάνει την εμφάνιση του στα δισκοπωλεία το 1989. Ένας δίσκος ο οποίος όμως δεν έμεινε στην ιστορία τόσο για τα μουσικά του θέματα, όσο για το χαμηλό κόστος παραγωγής του. Μόλις 600 δολάρια. Ωστόσο, τα πρώτα δείγματα ήταν θετικά...

Τίποτα όμως δεν προμήνυε αυτό που θα ακολουθούσε. Η μεταπήδηση από την underground δισκογραφική Sub Pop, στην διεθνώς αναγνωρισμένη Geffen, η ρυθμική ευρηματικότητα του Ντέιβ Γκρολ στα τύμπανα και η δημιουργία του "Nevermind" (1991) εκτόξευσε τόσο ψηλά τους Nirvana, που αυτά τα ύψη αποδείχθηκαν δυσθεώρητα για τον Κομπέιν. Ένα κομμάτι που άκουγε στο όνομα "Smells Like Teen Spirit" αποτέλεσε τον ύμνο της Gen X.

Ένα ύμνο τον οποίο ο ίδιος ο Κομπέιν θέλησε να απομυθοποιήσει λέγοντας ότι: "... ήθελα να γράψω το απόλυτο ποπ κομμάτι. Βασικά προσπαθούσα να γδύσω (κλέψω) τους Pixies". Η επιτυχία σόκαρε τόσο τους ίδιους όσο και γενικότερα τη μουσική βιομηχανία. Το Grunge, περισσότερο δόκιμος όρος ως τρόπος ζωής και λιγότερο ως είδος μουσικής, γεννήθηκε και από αυτό βγήκαν στην επιφάνεια συγκροτήματα της μουσικής σκηνής του Σιάτλ που μέχρι τότε ζούσαν γύρω από την λίμνη της πόλης, κάτω από την αδυσώπητη βροχή και μέσα στα ασφυκτικά... μικρά κλαμπ.

Pearl Jam, Soundgarden, Screaming Trees κ.λπ αναδύθηκαν στον αφρό των κυμάτων που δημιούργησε στην λιμνάζουσα μουσική βιομηχανία η επιτυχία των Nirvana. Ωστόσο ο ίδιος ένιωθε ότι πρόδιδε τα ιδανικά του, τη μουσική του, τους οπαδούς. Το χρήμα, η δόξα και η φήμη δεν ήταν ο στόχος. ”The fun”, όπως τόνισε στις τελευταίες αράδες που έγραψε, είχε αρχίσει να χάνεται.

To “In Utero”, τρίτο στούντιο άλμπουμ του συγκροτήματος, ηχογραφήθηκε σε μόλις δύο εβδομάδες και η εταιρεία που χαρακτήρισε τα sessions αντιεμπορικά!!! Στις 13 Σεπτεμβρίου 1993, ο δίσκος κάνει το ντεμπούτο του στην αγορά, σκαρφαλώνει στην πρώτη θέση του Billboard 200, γίνεται πέντε φορές πλατινένιος και πουλάει πάνω από 4 εκατομμύρια αντίτυπα μόνο στις ΗΠΑ!!!

Ο Κομπέιν δεν μπορεί όμως ακόμα να ξεφύγει από τους "δαίμονές" του. Η πίεση που του ασκείται από τα ΜΜΕ τον κάνει να αισθάνεται άβολα. Πολλαπλά overdose τον αναγκάζουν να μπαινοβγαίνει στα νοσοκομεία. Και στις 5 Απριλίου, «πεπεισμένος» ότι κοροϊδεύει τους οπαδούς του, κάτι που δεν ήθελε όπως ο ίδιος ανέφερε στο αποχαιρετιστήριο γράμμα του, αποφάσισε να βάλει τέρμα στο "μαρτύριό" του. Αυτοπυροβολήθηκε...

Τρεις μέρες αργότερα το πτώμα του ανακαλύπτεται και η είδηση σοκάρει τους ανά τον κόσμο θαυμαστές της μουσικής του. Ο "πατριάρχης" του Grunge και ηγέτης μίας ολόκληρης μουσικής σκηνής είναι νεκρός.

Το θάνατό του ακολούθησαν θεωρίες συνομωσίας περί δολοφονίας του από τη σύζυγό του Κόρτνεϊ Λοβ (φρόντγουμαν του γκρουπ Χόουλ) και φυσικά η εμπορική εκμετάλλευση του. Κάτι που όπως αποδείχθηκε απομυθοποίησε τον Κομπέιν, τους Nirvana και τα όσα προσέφεραν, λίγα ή πολλά, στις γενιές που δεν έλιωσαν τα "σταράκια" τους χοροπηδώντας υπό τις νότες που παράγονταν από το άγγιγμα της βελόνας στις αυλακιές του Blew, του In Bloom και του Heart Shaped Box.

Peace Love Empathy...
Για τη δισκογραφία του δεν έχω να πω πολλά, καθώς όσοι μεγάλωσαν με NIRVANA γνωρίζουν καλά και τους δίσκους. Εγώ κρατάω πάντα ένα βαθιά χαραγμένο μέσα μου και είναι από το δίσκο που κυκλοφόρησε μετά το θάνατο του. Το about a girl από το δίσκο Unplugged in New York.

fuitakos

Η ΣΦΑΙΡΑ ΕΠΛΗΞΕ ΤΟΝ ΡΑΤΣΙΣΜΟ

2009-04-04T05:20:00.000-07:00

41 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τον θάνατο του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ

Η φετινή επέτειος της δολοφονίας του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ αποκτά διαφορετική σημασία καθώς 4 δεκαετίες μετά η Αμερική διαθέτει έναν Αφροαμερικανό Πρόεδρο στο τιμόνι της...

Η εκλογή του Μπάρακ Ομπάμα σκόρπισε την ελπίδα στην ανθρωπότητα.

Η οικονομική κρίση που εν μέρει "μηδενίζει" το κοντερ , δίνει την ευκαιρία στον Ομπάμα να κάνει δραστικές αλλαγέςΕίμαστε ιδιαίτερα δύσπιστοι καθώς οι ΗΠΑ ουδέποτε αποδείχθηκαν αξιόπιστοι εταίροι.

Ας αφήσουμε το μέλλον όμως να δείξει...Επιστρέφοντας στην θρυλική προσωπικότητα του Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ , σας παραθέτουμε ένα εξαιρετικό άρθρο του Στάθη Ευσταθιάδη που δημοσιεύτηκε τον περασμένο Μάρτιο στο ΒΗΜΑ της Κυριακής: Η ΣΦΑΙΡΑ ΕΠΛΗΞΕ ΤΟΝ ΡΑΤΣΙΣΜΟ

Η σφαίρα που έπληξε θανάσιμα τον μαύρο ηγέτη Μάρτιν Λούθερ Κινγκ το απόγευμα της 4ης Απριλίου 1968 στο μπαλκόνι του μοτέλ της Μέμφις του Τενεσί έφερε εντελώς αντίθετο αποτέλεσμα από εκείνο που προσδοκούσαν οι ανώνυμοι οι οποίοι όπλισαν το χέρι του δολοφόνου του, ενός κοινού κακοποιού του Τζέιμς Ερλ Ρέι. Ηθελαν να πνίξουν το κίνημα των μαύρων της Αμερικής το οποίο είχε πάρει διαστάσεις τη δεκαετία του '60, βγάζοντας από τη μέση τον άνθρωπο που είχε δώσει νέα δύναμη στον αγώνα τους και είχε επεκτείνει την πολιτική επιρροή του στον λευκό πληθυσμό, με συνθήματα εναντίον του πολέμου στο Βιετνάμ και υπέρ κοινωνικών μέτρων. Η δολοφονία του όχι μόνο δεν ανέκοψε τη δραστηριότητα των μαύρων για ίσα δικαιώματα με τους λευκούς συμπολίτες τους αλλά αντιθέτως προκάλεσε έκρηξη πρωτόφαντης αγωνιστικότητας του έγχρωμου πληθυσμού της Αμερικής, διεύρυνε το αγωνιστικό μέτωπό του και τελικά, σε λιγότερο διάστημα από δέκα χρόνια, ακύρωσε νόμους και ρατσιστικούς θεσμούς που είχαν κατεβάσει τον έγχρωμο πληθυσμό της Αμερικής στο επίπεδο του «πολίτη δίχως δικαιώματα».Ηταν χαρισματική μορφή ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και θαυμάσιος ρήτορας. Γιος κληρικού, γεννημένος στην Ατλάντα της Γεωργίας τον Ιανουάριο του 1929, ακολούθησε τον εκκλησιαστικό δρόμο - τον μόνο που σχετικά ανενόχλητα μπορούσε να ακολουθήσει ένας μαύρος νέος στην καρδιά των ρατσιστικών Πολιτειών, αν και αργότερα πήγε στο πανεπιστήμιο και πήρε διδακτορικό δίπλωμα από το Πανεπιστήμιο της Βοστώνης. Το 1953, μόλις 24 ετών, ανέλαβε πάστωρ στην εκκλησία των Βαπτιστών του Μοντγκόμερι της Αλαμπάμα, μιας πόλης που έμελλε να σημαδέψει τη ζωή του. Την 1η Δεκεμβρίου του 1955 μια μαύρη γυναίκα, η Ρόζα Παρκς, συνελήφθη εντός λεωφορείου επειδή αρνήθηκε να παραχωρήσει τη θέση της σε λευκό άνδρα, όπως απαιτούσε ο διαβόητος Νόμος Τζιμ Κρόου που προέβλεπε ποινή ως και 10 ετών φυλάκιση για «παράβαση ανθρωπίνων και θεϊκών αρχών». Η αντίδραση του μαύρου πληθυσμού υπήρξε έντονη. Η κατάσταση έλαβε νέες διαστάσεις όταν τρεις μήνες αργότερα συνελήφθη για τον ίδιο λόγο η 15χρονη μαθήτρια Κλοντέτ Κάλβιν. Οι μαύροι αποφάσισαν - και σε αυτό πρωτοστάτησε ο Κινγκ - να κηρύξουν μποϊκοτάζ στις συγκοινωνίες. Ηταν το πρώτο μαζικό κίνημα οργανωμένης διαμαρτυρίας στην Αλαμπάμα το οποίο έμεινε στην πολιτική ιστορία των ΗΠΑ ως «μποϊκοτάζ λεωφορείων της Αλαμπάμα». Διήρκεσε 381 ημέρες και έληξε με θρίαμβο. Το Ανώτατο Δικαστήριο, στο οποίο είχαν προσφύγει οργανώσεις πολιτικών δικαιωμάτων της Νέας Υόρκης και της Μινεσότα, με μια ιστορικής σημασίας απόφαση έκρινε αντισυνταγματικά τα μέτρα απαγόρευσης των μαύρων στα μέσα συγκοινωνίας. Ηταν η αρχή.Η επιτυχία της εκδήλωσης και οι δηλώσεις συμπαράστασης που άρχισαν να καταφθάνουν στο Μοντγκόμερι παρακίνησαν τον Κινγκ να ιδρύσει το 1957 συντονιστική επιτροπή αγώνων (των μαύρων), ονόματι «Διάσκεψη της Νότιας Χριστιανικής Ηγεσίας» (ACLC) η οποία έμελλε να γίνει το κύτταρο ανάπτυξης του «απελευθερωτικού κινήματος» των μαύρων και ο οδηγός των εκτός και εντός Κογκρέσου αγώνων τους. Στόχος του Κινγκ ήταν να δημιουργήσει μια «ηθική Αρχή» με βάση τις εκκλησίες και να οδηγήσει τους (μαύρους) πιστούς σε έναν «ήρεμο χωρίς βιαιότητες αγώνα για μεταρρυθμίσεις στα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα». Η φιλοσοφία του, σε αντίθεση με άλλες ομάδες εγχρώμων που αγωνίζονταν για τα ίδια δικαιώματα (Μαύροι Πάνθηρες, Αδελφότητα Αγωνιστών, Χ-Φαρακάντ κ.ά.) είχε ως πρότυπο την τακτική της μη βίας του Μαχάτμα Γκάντι, της Ινδίας, γι' αυτό και επισκέφθηκε την οικογένειά του το 1959 - ένα ταξίδι που τον επηρέασε σε μεγάλο βαθμό. Αυτή η τακτική της «ανοχής της βίας με μη βία» προκάλεσε σοβαρό ρήγμα στο παναμερικανικό κίνημα των μαύρων.Η δραστηριότητα του Κινγκ κέντρισε την προσοχή του αρχηγού του FBI Εντγκαρ Χούβερ. Με γραπτή εντολή του υπουργού Δικαιοσύνης Ρόμπερτ Κένεντι έδωσε διαταγή «να παρακολουθείται επί τακτικής βάσεως» ο Κινγκ καθ' ότι στην οργάνωσή του «υπάρχει σε εξέλιξη διείσδυση κομμουνιστικών στοιχείων» και «να αποτραπεί η ανάδειξή του σε πολιτική μορφή». Πολλά χρόνια αργότερα αποκαλύφθηκε ότι είχε αναληφθεί ολόκληρη επιχείρηση συκοφάντησης και τρομοκράτησης του μαύρου ηγέτη και ότι «σε τουλάχιστον τέσσερις περιπτώσεις» πυρπόλησης εκκλησιών στις οποίες θα έκανε κήρυγμα οι δράστες ήταν «πρόσωπα (...) της άμεσης επιρροής» της ομοσπονδιακής αστυνομίας. Αυτά δεν τον επτόησαν, κάθε άλλο μάλιστα. Καθώς το πολιτικό κήρυγμά του - συνήθως στις εκκλησίες - συγκέντρωνε όλο και μεγαλύτερο ακροατήριο, ο Κινγκ τέθηκε επικεφαλής σε πορείες για να δοθεί το εκλογικό δικαίωμα στους μαύρους να έχουν την ίδια αμοιβή εργασίας με τους λευκούς και να διασφαλιστεί το «δικαίωμα (των μαύρων) να έχουν δικαιώματα». Τα περισσότερα από αυτά τα δικαιώματα έγιναν νόμοι, με αποκορύφωμα την έγκριση της Πράξης για τα Πολιτικά Δικαιώματα το 1964 και της Πράξης Εκλογικού Δικαιώματος το 1965.Αλλά η μεγαλύτερη προβολή, εκείνο που καθιέρωσε τον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ ως ηγέτη στο παναμερικανικό κίνημα των μαύρων ήταν η ιστορική πορεία στην Ουάσιγκτον, στις 23 Αυγούστου του 1963. Επικεφαλής έξι αντιρατσιστικών οργανώσεων που συγκρότησαν στρατιά 250.000 ανδρών και γυναικών μαύρων αλλά και αρκετών χιλιάδων λευκών, η μεγαλύτερη στην ιστορία της Ουάσιγκτον δημόσια εκδήλωση κατέκλυσε τον απέραντο χώρο μπροστά από το Μνημείο του Λίνκολν, προβάλλοντας το αίτημα για κατάργηση κάθε ρατσιστικού μέτρου και κοινωνική απελευθέρωση των εγχρώμων, για δικαίωμα των μαύρων μαθητών να πηγαίνουν σε δημόσια σχολεία, για κατώτερο μεροκάματο 2 δολαρίων, για αυτοδιοίκηση της κοινότητας της Ουάσιγκτον - η οποία τότε, έγχρωμη στην πλειονότητά της, βρισκόταν υπό τη διοίκηση προσώπου που διόριζε το Κογκρέσο κτλ. Η μεγάλη μαύρη προσωπικότητα του λυρικού πανθέου Μάριον Αντερσον ηλέκτρισε τα πλήθη, ψάλλοντας παραλλαγή του εθνικού ύμνου, και ο Μαρτιν Λούθερ Κινγκ εξεφώνησε τον περίφημο λόγο του «Εχω ένα όνειρο» (Ι have a dream), ο οποίος θεωρείται ισάξιος της ιστορικής ομιλίας του Αβραάμ Λίνκολν στο Γκέτισμποργκ. Ας σημειωθεί ότι ο τότε πρόεδρος Τζον Κένεντι ήταν αντίθετος στην πορεία, πιστεύοντας ότι αυτή θα υπονόμευε τη δική του πολιτική για (περιορισμένα) αντιρατσιστικά μέτρα, αλλά μετέβαλε γνώμη όταν διαπίστωσε τον όγκο του πλήθους. Εναν χρόνο αργότερα ο Κινγκ έλαβε το Βραβείο Νομπέλ για τους «αγώνες του υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων». Ηταν μόλις 35 ετών, ο νεότερος κάτοχος Βραβείου Νομπέλ.Δεν περιορίστηκε όμως μόνο στα δικαιώματα των μαύρων ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ. Από το 1965 άρχισε να αμφισβητεί τον ρόλο των ΗΠΑ στο Βιετνάμ και στην ομιλία του σε εκκλησία της Νέας Υόρκης, στις 4 Απριλίου του 1967, ακριβώς έναν χρόνο πριν από τη δολοφονία του, κατήγγειλε ότι η Αμερική «βρίσκεται στο Βιετνάμ ως κατακτητής, για να μεταβάλει τη χώρα σε αποικία της», γεγονός που προκάλεσε την οργή του περιοδικού Time και της Washington Post. Ο βιογράφος του Taylor Branch υποστηρίζει ότι η στάση του απέναντι στον πόλεμο του Βιετνάμ «ίσως να μην όπλισε το χέρι του δολοφόνου, ασφαλώς όμως βοήθησε στο να πατήσει τη σκανδάλη». Πηγή: parapolitiki.blogspot.com

fuitakos

ΕΛΛΑΣ... ΕΛΛΗΝΩΝ... ΚΟΥΚΟΥΛΟΦΟΡΩΝ!!!

2009-03-31T03:20:00.000-07:00

Είμαστε όλοι κουκουλοφόροι...

fuitakos

ΑΣΧΕΤΟ...

2009-03-28T08:44:00.000-07:00

Άσχετο, αλλά και επίκαιρο παράλληλα. Όποιος κατάλαβε κατάλαβε...

fuitakos

Τέρμα πια οι κουκούλες...

2009-03-27T11:00:00.001-07:00

Τέρμα πια οι κουκούλες! Ναι στο face painting...

fuitakos

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΠΑΣ... ΜΙΑ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΜΟΡΦΗ ΤΩΝ ΓΡΕΒΕΝΩΝ

2009-03-21T05:18:00.000-07:00

Το σημερινό αφιέρωμα του fuitakou έχει να κάνει με την κορυφαία μορφή της πόλης των Γρεβενών και την ψυχή στα φετινά ΑΝΑΚΑΤΩΣΑΡΙΑ. Και το όνομα αυτού ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΠΑΣ...

Όσοι δεν τον γνωρίζετε, απλώς χάνετε. Όσοι τον γνωρίσατε, έστω και αργά πρέπει να νιώθετε πολύ τυχεροί που έχετε ένα τέτοιο ΦΙΛΟ!!!

Ο fuitakos παρουσιάζει: The best of GIORGOS KAPAS

Ατελείωτες ώρες χορού με τις περισσότρες μπάντες της εκδήλωσης παρά την κούραση και το απίστευτο τρέξιμο όλη την εβδομάδα. Ακούραστος όμως ο Γιώργος Κάπας. Για να βγει όμως εις πέρας όλη η εβδομάδα χρειάζεται καλή... μάσα. Και οι μανιταρόπιτες ήταν σούπερ. Διαχρονικές, πάντα νόστιμες και επίκαιρες στο κλίμα των ημερών. Με δάχτυλα γεμάτα μπογιά από το βάψιμο του stage και κορμί διαλυμένο έτοιμο να χυθεί στην καρέκλα. Μαζί με άλλο τρελό ανακατωσάρι των Γρεβενών στη συναυλία των Ιμάμ Μπαϊλντί στα ΜΑΝΑΒΙΚΑ. Τρελό γλέντι και πάντα με το χαμόγελοστα χείλη ο Γιώργαρος. Το βράδυ συναυλία στα ΜΑΝΑΒΙΚΑ και καθαρά ΔΕΥΤΕΡΑ στο ίδιο μέρος με ατελείωτο τσίπουρο. Ο φακός του fuitakou τον έπιασε σε μεγάλα... κέφια παρέα με μελαχρινή αιθέρια ύπαρξη. Μια κουραστική εβδομάδα τελειώνει με πρόβιο κεμπαπ Ντόβα και κόκκινο Τζόνι. έτσι για να μην ξεχνιόμαστε. όταν ο Γιώργοσ Κάπας φεύγει ο Τζόνι Γουόκερ (πως με είδατε;) έρχεται...

Αίντε και του χρόνου να είμαστε καλά και να περάσουμε υπέροχα. Το επόμενο κομμάτι αφιερωμένο εξαιρετικά στο Γιώργαρο. Το ακούγαμε ξημερώματα στο γραφείο με τσίτα τα... γκάζια και τα σπάγαμε όλα... Ποια κούραση, ποια ταλαιπωρία και μαλακίες... Όταν έχεις καλή παρέα αυτά περνάνε σε δεύτερη μοίρα.

Γεια σου ρε Γιώργαρε ψυχάρα!!! Πάρτο το κομμάτι στο κορμί σου. Εξαιρετικά αφιερωμένο:

fuitakos

ΑΜΑ ΕΧΕΙΣ… ΧΙΟΥΜΟΡ!!!

2009-03-20T08:04:00.000-07:00

Τοπικό ντέρμπι της Καμπανίας στη Γαλλία μεταξύ Ρεμς με Σεντάν. Η ΡΕΜΣ είναι η ομάδα των… πλουσίων της περιοχής που πίνουν σαμπάνια και γενικότερα ζουν μέσα στην απόλυτη χλιδή. Η ΣΕΝΤΑΝ από την άλλη αντιπροσωπεύει τα πιο λαϊκά στρώματα της περιοχής και οι οπαδοί της ΡΕΜΣ τους αποκαλούν «χωριάτες».

Στο πρόσφατο μεταξύ τους παιχνίδι και τοπικό ντέρμπι ΜΙΣΟΥΣ οι οπαδοί της Σεντάν είχαν την δική τους γωνία στο γήπεδο της ΡΕΜΣ (αριστερά στη φοτό) σε αντίθεση μ’ αυτούς της ΡΕΜΣ που έπιαναν το μεγαλύτερο μέρος της κερκίδας (με τα πορτοκαλί χρώματα).
Οι οπαδοί της ΡΕΜΣ φρόντισαν να πικάρουν με τον καλύτερο και ΚΟΣΜΙΟ φυσικά τρόπο τους αντίπαλους οπαδούς της ΣΕΝΤΑΝ. Κρέμασαν σχετικό πανό το οποίο ανέφερε:

«ΓΙΑ ΝΑ ΒΡΕΙΤΕ ΤΟΥΣ ΧΩΡΙΑΤΕΣ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙΣΤΕ ΤΟ ΒΕΛΟΣ»

Πραγματικά ότι πιο ωραίο έχουμε δει σε ποδοσφαιρικό γήπεδο. Αν γινόταν αυτό στην Ελλάδα ακόμα θα παίζαμε ξύλο.

fuitakos

ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΧΡΗΣΤΑΡΑ…

2009-03-17T09:34:00.000-07:00

Μέρες τώρα ήθελα να γράψω το συγκεκριμένο κομμάτι, αλλά δεν ήξερα από πού να ξεκινήσω και τι να πρωτοαναφέρω. Έχουν συμπληρωθεί δύο χρόνια από την ημέρα που ο Χρηστάρας ξεκίνησε το μεγάλο ταξίδι. Για όσους είχαν την ΤΥΧΗ να τον γνωρίσουν η απάντηση είναι μία. Σα να μην πέρασε μια μέρα σα να μην έφυγε ποτέ από κοντά μας. Προχθές το βράδυ που περάσαμε από την Αρχιτεκτονική και τα είπαμε μετά από πολύ καιρό με τα παιδιά εκεί (Νίκος, Σάκης, Νάντια, Κώστας κ.α.) θυμηθήκαμε πόσες ιστορίες, πόσα σκηνικά και πόσες κουβέντες.

Ότι και να γράψει κανείς, ότι και να πει για τον Χρηστάρα θα είναι λίγο. Ο άνθρωπος ήταν πάνω απ’ όλα ΨΥΧΑΡΑ και μετά όλα τα άλλα. Τώρα αν αυτό που λένε κάποιοι πως τα καλά παιδιά τα παίρνει ο ΘΕΟΣ δίπλα του, θα συμφωνήσω μ’ αυτούς που λένε πως θα προτιμούσαμε να μην ήταν καλό παιδί. Κάτι που φαντάζει πολύ δύσκολο όταν μιλάς για έναν άνθρωπο που στην κυριολεξία δεν είχε πειράξει ούτε μυρμήγκι και δεν είχε πει άσχημη κουβέντα ούτε για το χειρότερο εχθρό του. Έχω γράψει κατά καιρούς πως γενικότερα η ιδέα του facebook δεν με βρίσκει σύμφωνο. Έμαθα όμως και ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας πως έγινε ήδη ένα group στη συγκεκριμένη σελίδα εξαιρετικά αφιερωμένο στο ΧΡΗΣΤΑΡΑ. Με πρωτοβουλία του Σάκη. Ως ένας απλός φόρος τιμής σ’ αυτό τον παλίκαρο που πραγματικά έφυγε τόσο πρόωρα από τη ζωή. Έτσι για να τον θυμόμαστε οι παλιοί και να τον μάθουν και οι νέοι…

http://www.facebook.com/group.php?gid=63263914186

Ξέρω πως μας βλέπει από εκεί ψηλά που είναι και μας προσέχει όλους. Όπως έκανε πάντα ο Χρηστάρας είτε σε ήξερε καλά είτε όχι. Πραγματικά νιώθω απίστευτα ΤΥΧΕΡΟΣ που γνώρισα αυτό τον άνθρωπο και που με θεωρούσε φίλο του. Μόνο όσοι τον γνώρισαν μπορούν να καταλάβουν τι εννοώ. Κάποια πράγματα (συμβουλές) που μου έλεγε αποτελούν κανόνα και οδηγό στη ζωή μου. Και είναι αμέτρητα όλα αυτά που έχω κρατήσει από το Χρηστάρα.

Μου έλεγε πάντα… Ζήσε δυνατός φίλε… LIVE STRONG…

Θα είσαι για πάντα στις καρδιές μας αδερφέ. ΔΕΝ ΘΑ ΣΕ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ ΠΟΤΕ!!!

fuitakos

«Τι να μας πουν ρε για enduro, τα... ΓΚΝΟΥ οι αθηναίοι;»

2009-03-11T06:53:00.000-07:00

Επιστροφή στα της πρωτεύουσας και ακόμα μαζεύουμε τα κομμάτια μας. Δεν μπορώ όμως να βγάλω από το μυαλό μου ένα διάλογο που είχα στα Γρεβενά με φίλο και φανατικό λάτρη του enduro.

Μου λέει λοιπόν σε ανύποπτο χρόνο κι ενώ μιλούσαμε για τους αγώνες που έχουν γίνει κατά καιρούς στα Γρεβενά:

«Τι να μας πουν ρε, τα... ΓΚΝΟΥ οι αθηναίοι;»

* Για όσους δεν γνωρίζουν τι σημαίνει ΓΚΝΟΥ, είναι κάτι ζώα σαν αγελάδες σαν βουβάλια δεν ξέρω πως να τα χαρακτηρίσω που πάει το ένα μπροστά και τα υπόλοιπα ακολουθούν από πίσω, πάει δεν πάει σωστά στο δρόμο.

«Τι εννοείς;» του λέω για να πάρω την απάντηση:

«Άφού είναι σα τα ΓΚΝΟΥ. Σ’ ένα αγώνα στα Γρεβενά, έχασες ένας μπούφος το δρόμο και οι άλλοι σα τα ΓΚΝΟΥ έπεφταν ο ένας μετά τον άλλο μέσα στο ποτάμι. Αν στο ποτάμι είχε κορκόδειλους (και όχι κροκόδειλους) ακόμα θα έτρωγαν...» μου είπε και ακόμα πιάνω το στομάχι μου από τα γέλια.

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ VIDEO:

Τώρα που το σκέφτομαι πάντως, είναι αλήθεια πως ώρες ώρες σ’ αυτή εδώ την πόλη έχουμε πολλά ΓΚΝΟΥ!!!

Αυτά είναι... Ελπίζω να σας έφτιαξα τη μέρα...

fuitakos

ΜΑΣΤΕ ΤΟ ΚΑΙ ΕΛΑΤΕ ΓΡΕΒΕΝΑ...

2009-02-25T08:45:00.000-08:00

Η Γιορτή ξεκίνησε... Η προετοιμασία έχει ξεκινήσει καιρό τώρα και όλα είναι σχεδόν έτοιμα!!! Τουλάχιστον η διάθεση και το μεράκι είναι στα ύψη... Σας περιμένουμε για να τα σπάσουμε όλα για μία ακόμη χρονιά. ΜΑΣΤΕ ΤΟ ΚΑΙ ΕΛΑΤΕ στο ΡΙΟ ΓΚΡΕΒΕΝΕΪΡΟ!!!

ανακατωσαρια 2009

fuitakos

ΑΝΑΚΑΤΩΣΑΡΙΑ ΣΤΗΝ... ΑΘΗΝΑ. ΣΑΒΒΑΤΟ 14-02-09 ΣΤΟΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟ

2009-02-12T06:02:00.000-08:00

Σάββατο 14.2.2009
Ώρα 17:30

Στον κινηματογράφο Μικρόκοσμο Prince Filmcenter (Λ.Συγγρού 106,Φιξ), το κοινό των Αθηνών θα έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει μια 40λεπτη προβολή (είσοδος ελεύθερη), που εστιάζει στη φετινή θεματική των Ανακατωσαρίων.

Τα "Ανακατωσάρια" είναι το παραδοσιακό καρναβάλι των Γρεβενών. Αποτελεί αναβίωση παλιού καρναβαλιού όπου υπαίθριες, χάλκινες μπάντες παίζουν σε όλες τις γειτονιές της πόλης προσκαλώντας τον κάσμο να χορέψει. Τα "Ανακατωσάρια" έχουν έντονο πολιτιστικό χαρακτήρα με συμμετοχές των Πέτρο Κούρτη, David Lynch, Raining Pleasure, Γιάννη Αγγελάκα, Κωνσταντίνου Β, Μάρθα Φριτζήλα, Mode Plagal, Boban Markovic. κ.ά. Τα Ανακατωσάρια vol.9 θα πραγματοποιηθούν 27-28 Φεβρουαρίου και 1- 2 Μαρτίου. Κύριο θέμα τους το αστικό τοπίο, όπως αυτό διαμορφώνεται μέσα από τις ιδέες και τη δράση των επαγγελματιών της πόλης. Φέτος θα φιλοξενηθούν οι: Παύλος Παυλίδης και B-Movies, Μόνικα, Fanfare Ciocarlia, Imam Baildi. Όπως κάθε χρόνο χάλκινες μπάντες από την Ελλάδα και τα Βαλκάνια θα ζεστάνουν τον κόσμο με την μουσική τους. Την τελετή έναρξης (Σάββατο βράδυ) έχει αναλάβει η χορογράφος Τζένης Αργυρίου. Με την ομάδα της θα παρουσιάσει ένα πολυμεσικό χοροθεατρικό θέαμα. Θα χαρούμε να σας δούμε όλους εκεί για να πάρετε μια πρώτη γεύση για το τι πρόκειται να ζήσετε στα ΑΝΑΚΑΤΩΣΑΡΙΑ 2009.

fuitakos

ΣΥΜΒΟΛΑΙΟ ΘΑΝΑΤΟΥ ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΟΜΠΕΛΙΚΗ ΠΕΝΑ

2009-02-05T23:53:00.000-08:00

Το «Γόμορρα» του Ρομπέρτο Σαβιάνο, ρίχνει φώς στα μυστικά της Καμόρρα και κάνει περισσότερο θόρυβο από τις βόμβες της!Είναι δυστυχώς αμέτρητες οι φορές που ένα βιβλίο στέκεται αφορμή για να κινδυνέψει ο συγγραφέας. Είναι φορές που αρκεί ένα βιβλίο με αλήθειες που πονάνε για να γίνει ο άνθρωπος που έχυσε το μελάνι και τις ματιές του σε αυτό ένας κινούμενος στόχος. Στην Ιταλία, το βιβλίο του Ρομπέρτο Σαβιάνο «Γόμορρα» (συνοικία της Νάπολης) δεν ήρθε απλά να ταράξει τα νερά αλλά να θυμίσει σε όλους ότι η κυριαρχία της Καμόρα είναι ζητούμενο ακόμα από τα μέλη της και ότι η μάχη του καλού με το κακό, όσο και αν διαπλέκονται μεταξύ τους στον κόσμο της σιωπής, όχι απλά δεν έχει κοπάσει, αλλά μαίνεται ανεξέλεγκτη! Δεν είναι τυχαίο, το γεγονός ότι το βιβλίο έκανε περισσότερο θόρυβο από τους πυροβολισμούς και τις εκρήξεις της Καμόρρα, της Ναπολιτάνικης μαφίας, που ζεί και βασιλεύει στις φτωχογειτονιές αλλά και στα αστικά στέκια, από το Σεκοντιλιάνο μέχρι το Καζάλ ντι Πριντσίπε…Τόσο στο βιβλίο, όσο και στην ταινία που το έκανε… διάσημο σε όλες τις γωνιές του κόσμου, δεν πρέπει να αναζητήσετε το χολιγουντιανό στιλάκι. Μην ψάξετε με άλλα λόγια τις μουσικές και τα αρώματα του Νονού. Εδώ μιλάμε για τη βια των φτωχών και όχι για χολιγουντιανές φόρμες πλούτου όπου ένας… μεγιστάνας τυχαίνει να πουλάει και κόκα. Μιλάμε για ιστορίες βιας που θυμίζουν σε ανάπτυξη και συμπεριφορά Λερναία Ύδρα. Αλήθεια, το μυθολογικό τέρας θα μπορούσε να είναι η απεικόνιση δίπλα στη λέξη «Καμόρρα»…Τι έκανε όμως ο Σαβιάνο, για να αξίζει ένα συμβόλαιο θανάτου από τα αφεντικά της Καμόρρα; Τι έκανε για να ζητάνε τώρα έξι νομπελίστες από τον Μπερλουσκόνι να τον προστατέψει; Την απάντηση την δίνει ο βρετανικός και έγκυρος τύπος στις σελίδες του Guardian: «Ξεκινώντας μια παράτολμη έρευνα για την εγκληματικότητα στη Νάπολη, το Γόμορρα εξελίχθηκε σε ένα καλλιτεχνικό γεγονός και ένα κοινωνικό φαινόμενο πολύ ευρύτερο των ιταλικών συνόρων»…Και δεν είναι μόνον αυτό. Ξεσκόνισε το ράφι με τα παλιά όπλα και κανείς δεν πρόκειται να του το συγχωρέσει…Αν το καλοσκεφτείτε, μιλάμε για την ιστορία ενός δημοσιογράφου, ενός συγγραφέα. Είναι η ιστορία κάποιου ανθρώπου που πέρασε με λογοτεχνικό τρόπο στο χαρτί, αλήθειες που δεν τολμούσαν να ακουμπήσουν ανοιχτά ούτε οι πολιτικοί άρχοντες ούτε ο Τύπος της Νάπολης. Ο Ρομπέρτο Σαβιάνο γεννήθηκε στη Νάπολη μόλις το 1979 και πριν τριανταρίσει έχει γίνει το πιο πολυσυζητημένο πρόσωπο στην Ιταλία. Σπούδασε Φιλοσοφία στο πανεπιστήμιο της Πόλης του και έζησε στα στενά της. Ανέπνευσε πριν γράψει από τον αέρα της Καμόρρα ενώ ερευνητικά συμμετείχε και στο πρόγραμμα του «Παρατηρητηρίου για την Καμόρρα και την Παρανομία» και δούλεψε ως ρεπόρτερ στις εφημερίδες: Il Manifesto, Il Corriere del Mezzogiorno, L’Espresso, La Republica. Το 2006 κυκλοφόρησε το βιβλίο του «Γόμορρα» το οποίο σε χρόνο ρεκόρ κατέγραψε τεράστια επιτυχία και μεταφράστηκε σε 33 γλώσσες! Το βιβλίο έγινε ακόμα πιο γνωστό από την ομώνυμη ταινία του Ματέο Γκαρόνε που βασίστηκε στο βιβλίο του Σαβιάνο και κέρδισε το Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής στο φετινό φεστιβάλ των Καννών!Από τις 13 Οκτωβρίου του 2006, ακριβώς λόγω της επιτυχίας του βιβλίου του αλλά και του θέματος που πραγματεύεται ζεί υπο την προστασία του Ιταλικού στρατού…

Καμόρρα, η σιωπή των νεκρών

Η λέξη Καμόρρα μας παραπέμπει σε σπείρα από κακοποιούς. Καμόρα ήταν τ' όνομα μιας μυστικής οργάνωσης, που εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1820 στην Ιταλία. Την οργάνωση αυτή την έφτιαξαν μέσα στη φυλακή οι κρατούμενοι από το τυραννικό καθεστώς των Βουρβόνων. Όταν απολύθηκαν από τη φυλακή διάδωσαν την οργάνωση σ' όλη την Ιταλία. Μεγάλες προσωπικότητες, αλλά και πολλοί κακοποιοί, έγιναν μέλη της Καμόρρα, που είχε μεγάλη δύναμη στην πολιτική και οργάνωσε πολλές τρομοκρατικές ενέργειες. Για τη διάλυσή της επενέβη ο ιταλικός στρατός, χωρίς όμως να κατορθώσει τίποτε ενώ απο τις τάξεις της προήλθε η Μαφία των Η.Π.Α. Η Καμόρα δεν είναι απλά η εγκληματική μάστιγα της Νάπολης. Είναι ο νόμος της. Φόνοι, απαγωγές με βασανιστήρια και ληστείες, ναρκωτικά, όπλα και πορνεία, είναι στην ημερήσια διάταξη. Σκάμπια, Σεκοντιλιάνο, Αρτσάνο, περιοχές φτωχές από όπου στρατολογούνται νέοι που για 200 και 300 ευρώ την ώρα κάνουν ότι δουλειά τους πούν οι μαφιόζοι.Ο δικαστής Φίλιπο Μπεατρίτσε αποκάλυψε πρώτος το πώς λειτουργεί ο μηχανισμός που έχει στήσει η Καμόρα. Ολόκληρο δίκτυο από παράνομες δραστηριότητες, που δεν περιορίζονται στην πώληση λαθραίων, αλλά είναι και το σημείο αναφοράς και επαφής των μεγαλεμπόρων ναρκωτικών. Είκοσι οκτώ δισεκατομμύρια ευρώ είναι ο ετήσιος τζίρος από ναρκωτικά και αυτό το νούμερο αφορά μόνο τις δραστηριότητες της ναπολιτάνικης Καμόρα.

Υπεράνω όλων το χρήμα...

Μπορεί να υπέγραψαν συμβόλαιο θανάτου για τον συγγραφέα του Γόμορρα Ρομπέρτο Σαβιάνο, όμως δεν θα άφηναν σε άλλον τη διακίνηση των πειρατικών dvd της ταινίας του Ματέο Γκαρόνε! Η ίδια η Καμόρρα διένειμε πρώτη το dvd του ομώνυμου φιλμ που αποτυπώνει τον ίδιο της τον… κόσμο. Η Νάπολη έχει γεμίσει πλαστά dvd του Γόμορρα που πωλούνται σε πάγκους και περίπτερα έναντι έξι ευρώ... Σύμφωνα με τον εισαγγελέα Φλ.Τζουκαρέλι, στέλεχος της ιταλικής Εισαγγελίας κατά της Μαφίας, η Καμόρα έγραψε το έργο σε dvd στην Κίνα σε συνεργασία με το οργανωμένο έγκλημα της ασιατικής χώρας.

Πηγή: karapapas.blogspot.com

fuitakos

ΟΛΑ ΑΠΟ ΧΕΡΙ ΚΑΜΕΝΑ...

2009-01-31T06:02:00.000-08:00

Από τα καλύτερα τραγούδια του Βασίλη και εξαιρετικά επίκαιρο το video!!!

fuitakos

ΝΑ ΘΥΜΑΣΑΙ...

2009-01-29T04:04:00.000-08:00

1. Υπάρχουν τουλάχιστον 2 άνθρωποι σ' αυτόν τον κόσμο που θα πέθαιναν για σένα .

2. Τουλάχιστον 15 σ' αυτόν τον κόσμο σ' αγαπούν με κάποιο τρόπο .

3. Ο μόνος λόγος που κάποιος μπορεί να σε μισήσει είναι επειδή θα ήθελε να είναι σαν κι εσένα .

4. Ένα χαμόγελό σου μπορεί να φέρει ευτυχία ακόμα και σε κάποιον που δεν σε συμπαθεί .

5. Κάθε βράδυ τουλάχιστον 1 άνθρωπος σε σκέφτεται πριν κοιμηθεί .

6. Είσαι ο κόσμος ολόκληρος για κάποιον .

7. Είσαι μοναδικός και ξεχωριστός άνθρωπος .

8. Κάποιος που μπορεί να μην τον ξέρεις καν, σε αγαπάει .
9. Ακόμα και όταν κάνεις το μεγαλύτερο λάθος, κάτι καλό βγαίνει από αυτό
10. Όταν σκέφτεσαι ότι όλος ο κόσμος είναι εναντίον σου, ξαναρίξε μια ματιά
11. Πάντα να θυμάσαι τους επαίνους που δέχεσαι και να ξεχνάς τις προσβολές .

ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΘΥΜΑΣΑΙ. . .
Όταν η ζωή σου δίνει λεμόνια. Zήτα τεκίλα και αλάτι και κάλεσέ με να έρθω!

fuitakos

ΗΤΑΝ ΚΑΠΟΤΕ ΜΙΑ ΧΩΡΑ...

2009-01-28T03:39:00.000-08:00

Η άλωση της πόλης, των πόλεων, ήταν αναμενόμενη. Όπως αναμενόμενη ήταν και η επιχείρηση να μπούν σε ένα μύλο και να αλεστούν με μανία η ταξική πάλη, η αγανάκτηση των νέων και η τυφλή βία κάποιων ανθρώπων που έχουν να κάνουν με περισσότερο με το κράτος και τις λειτουργίες του (ειδικά τις σκοτεινές), με πλιατσικολόγους, με ανθρώπους σε σύγχιση που θεωρούν μαγκιά το να κάψεις έναν κάδο… Όμως αυτά που συμβαίνουν δεν είναι σε όλες τις περιπτώσεις το ίδιο. Δεν είναι πίσω από τις κουκούλες όλοι ίδιοι. Αυτή η ισοπέδωση βοηθάει μόνο αυτούς που ετοιμάζουν το αύριο για μας χωρίς εμάς. Πίσω από τις κουκούλες μπορεί να είναι ένας χουλιγκάνος που βρήκε την ευκαιρία να ανεβάσει την αδρεναλίνη του, μπορεί να είναι ένας φτηνός προβοκάτορας (τι σιχαμένο είδος, ε;), μπορεί και να είναι κάποιος αντιεξουσιαστής που τη βρίσκει με το θόρυβο της βιτρίνας που σπάει. Μαζί τους πολλοί νέοι που βράζει το αίμα τους. Όμως, δεν είναι οι μόνοι. Η λαική οργή εκφράστηκε αυτά τα 24ωρα με διάφορους τρόπους και… έλεος, δεν είναι όλοι αυτοί που βγήκαν στο δρόμο, ούτε αναρχικοί, ούτε αντιεξουσιαστές, ούτε πιόνια της κρατικής επιβολής…Υπάρχουν στους δρόμους ποτάμια, κίνημα ολόκληρο ανθρώπων που διαδηλώνουν την οργή τους, την παγερή οργή τους, απέναντι στο κωλοχανείο που λέγεται Ελλάδα το 2008. Δεν είναι βαρύς ο χαρακτηρισμός. Δεν είναι. Το σχέδιο της αποσταθεροποίησης που δεν ξέρω αν έχει και πλοκάμια εκτός συνόρων, δεν μπορεί να σβήσει την αγανάκτηση. Δεν μπορεί να ακυρώσει τη φωνή της διαμαρτυρίας.Δεν μπορεί να ακυρώσει ότι αυτές οι φωτιές μπορεί να μην έχουν να κάνουν απλώς με την παραβατικότητα αλλά με μια αφορμή να αφήσουμε τους καναπέδες και να φωνάξουμε και εμείς. Να φωνάξουμε ότι δεν θέλουμε να χάνονται από τη χώρα μας άνθρωποι που τους βάζουν σε μαύρα αεροπλάνα γιατί είναι Πακιστανοί. Να φωνάξουμε ότι δεν θέλουμε τραστ και καρτέλ να μας ρουφάνε το αίμα χτίζοντας για μας μια ζωή δέκα φορές πιο ακριβή από τους Γερμανούς, οι οποίοι αμοίβονται και δέκα φορές παραπάνω από μας…Να φωνάξουμε ότι δεν μας ενδιαφέρει ο Θεός η ο Μαμωνάς των περιουσιών και των ευρώ και δε θέλουμε να αγιάσουμε σε κανένα Βατοπαίδι…Το μόνο που θέλουμε, είναι να νοιώθουμε αξιοπρεπείς. Και σε αυτή την Ελλάδα δεν αισθανόμαστε αξιοπρεπείς. Απλό δεν είναι; Στέκονται όλοι στο πλιάτσικο των πεινασμένων μεταναστών και Ελλήνων, που βρήκαν την ευκαιρία να τρυπώσουν στα μαγαζιά και να κλέψουν. Κανείς, δεν στάθηκε στο ότι υπήρχαν και κάποιοι που ενώ τα μαγαζιά ήταν στο έλεος τους δεν πήραν τίποτα. Μου θυμίζουν τα κανάλια που πάντα, σε όλες τις πορείες, δείχνουν και ξαναδείχνουν σαν σε ταινία του Αγγελόπουλου σε αργό πλάνο, μια μολώτοφ να πέφτει και όχι το μέγα ειρηνικό πλήθος. Τους ανθρώπους των κινημάτων, που πιστεύουν σε μια Ελλάδα με αξιοπρέπεια και προς τα έξω, αλλά και προς τα μέσα. Μια Ελλάδα που θα μπορεί να φωνάξει στον πολίτη ότι τον σέβεται. Που δεν θα τον κλέβει, δεν θα τον απαξιώνει και δεν θα δολοφονεί στο όνομα του…

*** «Ας μην παραβλέπουμε το γεγονός πως ο συγκεκριμένος ειδικός φρουρός (σ.σ. αυτός δηλαδή που πυροβόλησε τον 15χρονο Αλέξη) διορίστηκε το 1999, επί ΠΑΣΟΚ δηλαδή, και εκπαιδεύτηκε επί ΠΑΣΟΚ. Και ήρθαμε εμείς το 2004 και τους βρήκαμε αυτούς». Υπογραφή στην παραπάνω δήλωση από τον κύριο Μαργαρίτη Τζίμα. Υπουργό Μακεδονίας-Θράκης, Βουλευτή Δράμας… Κάποιες στιγμές, ακόμα και η ντροπή είναι λέξη μικρή και αδύναμη να περιγράψει ακριβώς μια κατάσταση…

*** «Δεν πειράζει που πήραν όπλα-ρέπλικες, δεν είναι επικίνδυνα» είπε ένας γνωστός παρουσιαστής για την κλοπή που έγινε σε κατάστημα που πουλάει σχετικά είδη. Είναι το μαγαζί από το οποίο κάποιοι είχαν πάρει ασπίδες των σταυροφόρων με τη σημαία του Αγίου Γεωργίου, ιαπωνικά σπαθιά κατάνα και βέβαια τα όπλα-ρέπλικες.

*** Επικίνδυνα τα όπλα-ρέπλικες, ειδικά αυτές τις μέρες, βεβαίως και είναι. Ειδικά για αυτούς που τα κρατάνε… Εδώ πυροβόλησαν το παιδάκι. Φαντάζεστε τι θα γίνει αν δούν κουκουλοφόρο με σιγκ σόγιερ στο χέρι; Σιγά μην καταλάβουν ότι είναι ρέπλικα…

*** Την στιγμή πάντως που καιγόταν η Ελλάδα, το Star, που σέβεται πάνω από όλα την ενημέρωση και την αλήθεια (του), είχε εκπομπή με τη Λαμπίρη. Η οποία είχε καλεσμένη την «ελληνίδα Μπελούτσι» (έτσι τη χαρακτήριζε, κάποιος μάλλον τυφλός) Βάνα Μπάρμπα. Το σουρεαλιστικό της υπόθεσης είναι ότι η Βάνα Μπάρμπα είχε πίσω της φωτογραφία του Τσε Γκεβάρα…

Athens on fire

Μεγάλη είναι η επίδραση της τηλεόρασης σε αυτό που συμβαίνει. Και βέβαια τέτοιες μέρες θυμάται κάποιος αυτό που έλεγε ο Γκέμπελς. Ότι με έναν σωστό μηχανισμό μπορείς να πείσεις τον κόσμο ότι ο ήλιος βγαίνει από τη δύση και όχι από την ανατολή. Η εικόνα που υπάρχει για την Ελλάδα στην Ευρώπη, από τις εικόνες που λαμβάνουν και από τον τρόπο που τα δίκτυα προσεγγίζουν το όλο θέμα, είναι εικόνα… Ιράκ. Και δεν υπερβάλλω καθόλου. Οι επιδράσεις που θα έχει ο τουρισμός είναι τεράστιες. Σε κάθε ευκαιρία η Ελλάδα εμφανίζεται περίπου ως άντρο τρομοκρατών και πάσης φύσεως εξτρεμιστών και η κατάσταση του τελευταίου τριημέρου δίνει τη δυνατότητα για σούπερ καταστροφολογία σε αυτούς που θέλουν να παρουσιάσουν την Ελλάδα σαν πυριτιδαποθήκη. Παλιότερα, ακόμα και μικρής έκτασης επεισόδια έδιναν τροφή για σενάρια τρόμου στη μικρή χώρα Ελλάδα. Αυτή τη φορά, η έκταση των επεισοδίων τα ορίζει, ούτως ή άλλως, «πρώτο θέμα» για τα ευρωπαικά δίκτυα.

Κομμάτι που διάβασα στο karapapas.blogspot.com και το βρήκα εξαιρετικό, όπως πολλά άλλα στο συγκεκριμένο blog από τον συγκεκριμένο "συγγραφέα".

fuitakos

Έγκλημα κατά της γειτονιάς

2009-01-27T07:56:00.000-08:00

Απίστευτα πράγματα συμβαίνουν σ’ αυτή τη χώρα… Πήγε ο άλλος ο... θίασος και έδωσε εντολή να κόψουν τα δέντρα στα Πατήσια για να χτιστεί πάρκινγκ. Ρε μιλάμε για γκραν… μακάκα που λέει και ο Λάκης… Βγήκε ο κόσμος να διαμαρτυρηθεί και ο... θίασος έστειλε τα ΜΑΤ. Όπου γάμος και χαρά η Βασίλω πρώτη!!! Και μέσα σ’ όλα αυτά στο δρόμο για τη δουλειά σήμερα, σε μία από τις γέφυρες που περνάς ανεβαίνοντας την Κηφισίας διαβάζω ένα μήνυμα σε τοίχο και λίγο έλειψε να τρακάρω. Έλεγες το σύνθημα: «Κάψατε όλα τα δάση και τώρα φιλάτε το δέντρο αρχίδια…» αναφερόμενο φυσικά το σύνθημα στη φύλαξη του χριστουγεννιάτικου δέντρου από τις δυνάμεις των ΜΑΤ.

Στο Πάρκο Κύπρου και Πατησίων

Πηγή: www.indy.gr Ξημερώματα 26 Ιανουαρίου και, σαν τους κλέφτες, οι εργάτες του δήμου Αθηναίων εξολόθρευσαν με μπουλντόζες το ιστορικό παρκάκι στη συμβολή των οδών Κύπρου και Πατησίων ισοπεδώνοντας όλη τη βλάστηση και αιωνόβια δέντρα.

Το πάρκο ήταν το μοναδικό σε μια από τις πιο πυκνοδομημένες περιοχές της Αθήνας. Ο δήμος θέλει να δώσει το χώρο σε ιδιώτες εργολάβους για να χτίσουν υπόγειο πάρκινγκ 180 θέσεων, λέγοντας ότι από πάνω θα ξαναφτιάξει πάρκο. Όμως όλα τα υπόλοιπα υπόγεια πάρκινγκ της Αθήνας μαρτυρούν ότι κάτι τέτοιο δεν έχει γίνει πουθενά.

Η ενέργεια του δήμου ήταν προσχηματικά νόμιμη, γιατί η αρμόδια για το χώρο δασική υπηρεσία είχε απαγορεύσει την κοπή δέντρων. Πολίτες που από νωρίς ενημερώθηκαν με τηλεφωνήματα και e-mail, έσπευσαν στο σημείο, όπου μέχρι το βράδυ παρέμενε κόσμος συγκεντρωμένος. Υπήρξαν και αντιπαραθέσεις με τις δεκάδες διμοιρίες ΜΑΤ που είχε στείλει ο δήμος Αθηναίων, ενώ το βράδυ πραγματοποιήθηκε δεντροφύτευση. Ο ραδιοσταθμός του δήμου (9,84) έδωσε ρεσιτάλ παραπληροφόρησης.Η πραγματικότητα φυσικά τους διαψεύδει.

Ούτε πως πιάνουν το φτυάρι δεν ξέρει ο... θίασος και μας το παίζει και οικολόγος. Σε ανακοίνωση στο site του δήμου αναφέρεται πως ο δήμος έχει σαν πολιτική του την αύξηση του πράσινου με την ενεργοποίηση των πολιτών. Όμως ο δήμος δεν έχει καμία σχέση με τους ενεργούς πολίτες στους οποίους έτσι κι αλλιώς στέλνει συχνά πυκνά τα ΜΑΤ.

Οι κάτοικοι δενδροφυτεύουν, στον Ελαιώνα την Κυριακή, ή στην Αλεπότρυπα την περασμένη εβδομάδα, ακριβώς γιατί ο δήμος είναι απόν ή καλύτερα τον εκπροσωπούν εργολάβοι και καταπατητές.

fuitakos

Απαλλαγή φόρων...

2009-01-26T08:22:00.000-08:00

ΕΡΩΤΗΣΗ:
Ποιοι είναι οι μοναδικοί φόροι απ' τους οποίους επιδίωξε να μας απαλλάξει οριστικά η κυβέρνηση της ΝΔ;.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:
Οι κουκουλοφόροι...

fuitakos